Ne Güzeldi;Sevda Kokan Dost Mektupları

Mektup almanın ve onun güzelliğini anlatan eski zamanlara özlemi anlatan anlamlı ve duygu yüklü bir şiir.

***NE GÜZELDİ; SEVDA KOKAN DOST MEKTUPLARI***

Bazıları içerisinde kurumuş bir gül yaprağı taşırdı

Kimi çabuk gel özledim anlamında ucunu yakardı

Kimi karanfil kimi parfüm gül kokardı

Ne güzeldi gül şiir ve sevda kokan dost mektupları

Pembe mavi rengarenk olurdu ah o ölümsüz aşk mektupları

İçinden dost yüzlerin resmi çıkardı,kimi asker oğluna harçlık koyardı

Buram buram sevda kokardı her satıra yarin kokusu sinerdi

Ne güzeldi sevgiliye yazılan aşk ve özlem mektupları

Kimi ta dünyanın öbür ucundaki dostlardan gelirdi

Çağıl çağıl özlem gurbet dostluk kokardı

Zarflar açılırken kalpler küt küt atardı

Ne güzeldi gurbetten gelen dost mektupları

Kimi postacının yolunu gözlerdi

Abimden mektup varmı postacı amca derdi

Mektup yoksa postacı boynun bükerdi

Ne güzeldi sıladan gurbete dost mektupları

Bazan postacıya ödül verilirdi

Kimi hazır sofrasına buyur derdi

Postacı utanır teşekkür ederdi

Ne güzeldi sevgi dolu dost mektupları

Kimi defalarca okur ağlardı

Kimi sevinç kahkahası çığlık atardı

Kimi aceleyle cevap yazardı

Ne güzeldi yürek yakan dost mektupları

Telefon icad oldu dost mektupları kalktı

Can dostlardan geriye saklı nameler kaldı

Telgrafın tellerine sevda kuşları konardı

Ne güzeldi neş’e saçan sevgi kokan dost mektupları…

Nihat Gülle

***RÜYA***

Geçmişin gözleriyle bakiyorum bu akşam sana
O yorgun, dargin yillarin ardindan
Hasretliklerin acisiyla bakiyorum bu akşam sana
Yaşanan onca sevdanin, onca yeminin ardindan
Ve bakmaya kiyamadigim gözlerini, gözlerimde görüyorum

“Işte aşk” diyorum “aşk bu olmali!”
Sonra o narin ellerini, ellerimde,hissediyorum
Ve hiç bitmeyecek tatli bir rüyaya daliyorum…

Ama birden;
Bie çocuk gibi aglayarak uyaniyorum bu rüyadan
Bu sefer göremiyorum mavi gözlerini,
Tutamiyorum narin ellerini,
“Işte aşk bu”diyorum “dedikleri rüya bu olsa gerek!”….

Her gece yeni umutla heycanla rüyaya daliyorum..

***GÜL KOKUYORSUN***

gül kokuyorsun bir de
amansız, acımasız kokuyorsun
gittikçe daha keskin kokuyorsun, daha yoğun
dayanılmaz birşey oluyorsun, biliyorsun
hırçın hırçın, pembe pembe
öfkeli öfkeli gül
gül kokuyorsun nefes nefese.

gül kokuyorsun, amansız kokuyorsun
ve acı ve yiğit ve nasıl gerekiyorsa öyle
sen koktukça düşümde görüyorum onu
düşümde, yani her yerde
yüzü sararmış, titriyor dudakları
şakakları ter içinde
tam alnının altında masmavi iki ateş
iki su
iki deniz bazan
bazan iki damla yaz yağmuru
mermerini emerek dağlarının
şiirler söylüyor gene
ölümünden bu yana yazdığı şiirler
kızaraktan birtakım şiirlere
büyük sular büyük gemileri sever çünkü
ve odur ki büyüklük
şiir insanın içinden dopdolu bir hayat gibi geçerse
o zaman ölünce de şiirler yazar insan
ölünce de yazdıklarını okutur elbet
ve senin böyle amansız gül koktuğun gibi
yaşamanın herbir yerinde.

gül kokuyorsun, amansız kokuyorsun
bu koku dünyayı tutacak nerdeyse
gül, gül! diye bağıracak çocuklar bütün
herkes, hep bir ağızdan: gül!
ve herşeyin üstüne bir gül işlenecek
saçların, alınların, göğüslerin üstüne
yüreklerin üstüne
bembeyaz kemiklerin
mezarsız ölülerin üstüne
kurumuş gözyaşlarının
titreyen kirpiklerin üstüne
kenetlenmiş çenelerin
ağarmış dudakların
unutulmuş çığlıkların üstüne
kederlerin, yasların, sevinçlerin
ve herşeyin üstüne bir gül işlenecek.

bir rüzgar, bir fırtına gibi esecek gül
yıllarca esecek belki
ve ansızın dünyamızı göreceğiz bir sabah
göreceğiz ki
biz dünyamızı gerçekten görmemişiz daha
geceyi, gündüzü, yıldızları
görmemişiz hiç
tanışmaya komamışlar bizi güzelim dünyamızla.

öyleyse dostlar bırakın bu yalnızlıkları
bu umutsuzlukları bırakın kardeşler
göreceksiniz nasıl
güller güller güller dolusu
nasıl gül kokacağız birlikte
amansız, acımasız kokacağız
dayanılmaz kokacağız nefes nefese.

Edip Cansever

***DUYGU GEMİSİ***

Gökyüzü üzerindeki karabulutları dağıtmıştı,
Gece boyunca yağan yağmurdan eser kalmamıştı.
Etraf muhteşem toprak kokusuyla doluydu.
Çiçekler bir başka güzeldi bugün
Kaldırımlar bir başka bakıyordu insanlara
Simitçi çocuklar da neşeliydi bugün
Hergün ağlarken gördüğümüz,
Küçük yaşta hayatın acısını yaşamış,
Üzerlerine giyecek birşey bulamayan,
Akranları okula giderken,
Sokakları arkadaş edinmiş çocuklarda neşeliydi.

Ağaçtaki kuş enfesti.
Belki de hayatının en tatlı nağmelerini mırıldanıyordu.
Güneş tüm bu güzelliklere önderlik yapıyordu.
Kent de bayram havası vardı bugün.

Dalgalar coşmuştu denizde,
Martılar özgürlüğe uçuyorlardı.
Liman eşsiz günlerinden birini yaşıyordu.
Bir gemi vardı limanda
Deryaya açılmak için sabırsızlıkla bekleyen .

Bu limandan daha önce de gemiler yol almıştı
Lakin hiçbirininin gidişi böyle olmamıştı
Kimbilir belki de ilk defa böylesi görülüyordu.

Acı,hüzün ve sevinc biraradaydı
İnsanlar vardı birbirini selamlayan,
İnsanlar vardı sevinçten ağlayan,
İnsanlar vardı duygularını paylaşan.

Hepsinin bir amacı vardı.
Bu gemiyle yol almak,
Uçsuz bucaksız okyanuslarda.

Hayır bayram değildi bugün
Veda şarkıları da söylenmiyordu
Tufan hiç değildi
Bu gemiye binmek için,
Neşeli olmak gerekmiyordu.
Yufka yürekli olmak da…
Öfkeli insanllarda vardı sırada
Her türlü duyguyu paylaşan digerleri gibi

Rotayı duygular belirleyecek
Gittiği yerlere duygu sağanağı götürecekti
Hep duygu olacaktı taşıdığı
Gittiği yerler…..
Hedef…duyguydu!

Sonsuz yaşamak güzellikleri,
Sevinci ve kederi
Sınırsız yaşamak hayatı
Böyleydi amaç…
Böyleydi yaşam…

Artık zaman gelmişti
Gemi yavaş yavaş yol alıyordu
Geride kalan yok gibiydi
Boşluğa el sallanıyordu

Gemide biri vardı..
Gözlerini ufuktan ayırmayan.
Hayır!
Geriye el sallamamıştı
Arkasına dönüp bakmazdı.
O, hep ileriye bakmıştı
Ufkun arka yüzünü görmeyi çabalamıştı.

***SENİ ÖZLEDİM***

Bir bilseydinSENİ ÖZLEDİM…
Bir deniz kabuğu
Bir martı soluğu
Bir yakamoz buğusu gibi yalın hasretin..

Ağlatan bir şiir
Huzur veren bir melodi
gibi yureğimdesin..
Sen hala içimdesin! Sen bendesin! SENİ ÖZLEDİM

Her sabah seninle uyanıyorum..

***SEN YOKSAN***

Sen yoksan cennet bile fani gözümde,
Ne güneş doğar ne de sabah olur gönlümde,
Çiçeklerin boynun büker, hazan düşer bahçeme
Senin gibi mezardayım sensiz
Bir dört duvar, bir sonbahar ve bir de ben,
Yalnızım sensiz.

Söyle deniz gözlüm, benden çok mu sevdin kara toprağı,
Başucuna diktiler makber taşını
Unutmadım, unutamam mavi bakışlarını,
Gözlerim kör gibi görmüyor sensiz,
Bir baston, bir çukur ve bir de ben,
Düşüyorum sensiz.

Zehirden farkı yok, aldığım nefesin,
Gözlerimin önünden hiç gitmiyor gözlerin,
Yarınım yok, ben yok oldum sensiz,
Bir zindan, bir karanlık ve bir de ben,
Yaşanmıyor sensiz

Neden gelmez vuslat bilmem ki neden
Neden kaçar yelkovan kör olası akrepten
Şekli yok, şemali yok, sıyrılmışım zamandan
Bir yaprak misali boşluktayım sensiz,
Bir yaprak, bir boşluk ve bir de ben,
Savrulurum sensiz.

***ŞİMDİ BENİMLEYSEN***

Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak

Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Yıldızların en parlak olduğu zamansın
Denizlerim senin kıyılarında sakin
Bırak ellerini avuçlarımda kalsın

Çirkin olan,fena olan ne varsa unut
Gözlerimin söylediği şarkıyı dinle
Ellerimizde sevgi içimizde umut
Bütün iyilikleri paylaşalım seninle

Aşkın büyülü sesini duyuyor musun
Şimdi onun gülleri açan güz bahçelerinde
Gitme ki günlerimiz gecelerimiz olsun
Çoban kulübelerinde balıkçı kahvelerinde

Varlığın dudaklarımda bir bal tadı
Yokluğun en korkuncu ölümlerin
Senden başka dindiren olmadı
Acısını içimde kanayan yerin

Benimle kal zaman bitinceye kadar
Benim ol yüzyıllar ve çağlar boyunca
Bir ömürdür seninle geçen dakikalar
Ölümden güçlüyüm sen yanımda olunca

Şimdi öyle büyük ki beraberliğimiz
Nabzın benim bileklerimde vurmakta
Artık bütün kaygıların ötesindeyiz
Benimle en güzelsin…

***DAİMA SENİNLEYİM***

Benden uzakta olduğun zamanlarda bile
aşkın kalbimde.

daima seninleyim.
Daima aklımda ve kalbimdesin.
Seni hiç unutmuyorum.
Daima seni özlüyorum,
Seninle birlikteyken bile.
Daima seninleyim.

Benden uzakta olduğun zamanlarda bile,
aşkın kalbimde.
Daima seninleyim.
Daima aklımda ve kalbimdesin.
Seni hiç unutmuyorum.
Daima seni özlüyorum,
Seninle birlikteyken bile.
Daima seni arzuluyorum sevgilim.
Daima sana ihtiyacım var başka kimseye değil.
Eğer bütün dünya etrafımı saracak olsa bile,
Hala sana ihtiyacım var sevgilim.

Daima seni arzuluyorum sevgilim.
Daima sana ihtiyacım var başka kimseye değil.
Eğer bütün dünya etrafımı saracak olsa bile,
Hala sana ihtiyacım var sevgilim.

Daima seninleyim.
Kalbim ve ruhum senin.
Benim en değerli aşkım.
Benim en değerli aşkım.

Ve benden uzakta olmanın hiçbir önemi yok,
Sen kalbime yakınsın.
Sen gelecekteki ve şimdiki hayatsın.
Talihlerin en güzelisin.
Daima seninleyim.
Kalbim ve ruhum senin.
Benim en değerli aşkım.
Benim en değerli aşkım.

Daima seni arzuluyorum sevgilim.
Daima sana ihtiyacım var başka kimseye değil.
Eğer bütün dünya etrafımı saracak olsa bile,
Hala sana ihtiyacım var sevgilim.

Daima seni arzuluyorum sevgilim.
Daima sana ihtiyacım var başka kimseye değil.
Eğer bütün dünya etrafımı saracak olsa bile,
Hala sana ihtiyacım var sevgilim.
Daima seni arzuluyorum sevgilim.
Daima sana ihtiyacım var başka kimseye değil.
Eğer bütün dünya etrafımı saracak olsa bile,
Hala sana ihtiyacım var sevgilim.

***GÜLLER YORGUN***

Üşenmeyip topluyorum ortalığı.
Öyle köşe bucak değil.
Ne heves, ne düş kırıklığı;
Gecede bırakıp tüm yaşadıklarımı
Sabahlar buluyorum kendime.

Düşler öğlene dek gitmiyor.
Yanındayım.. mutluyum.. yalnızım..
Susman yoruyor beni,
Konuşman; çamaşır serili bir bahçe,
Yazın toplanmadan bırakılmış,
Bir halı gibi nemli ve ağır.

“Herşeye varım!” diye
Bağırmak geçiyor içimden
Oysa bağırsam,
Yorgun güllerin solmaya yüz tuttuğu bu gecede,
Her heves bir düş kırıklığı.

***BU GECE***

BU GECE EN HÜZÜNLÜ ŞİİRLERİ YAZABİLİRİM

Bu gece en hüzünlü şiirleri yazabilirim

Şöyle diyebilirim : “Gece yıldızlardaydı
Ve yıldızlar, maviydi, uzaklarda üşürler”

Gökte gece yelinin söylediği türküler

Bu gece en hüzünlü şiirleri yazabilirim
Hem sevdim, hem sevildim, ya da o böyle söyler

Bu gece gibi miydi kucağıma aldığım
Öptüm onu öptüm de üstümde sonsuz gökler

Hem sevdim, hem sevildim, ya da ben böyle derim
Sevmeden durulmayan iri, durgun bakışlı gözler

Bu gece en hüzünlü şiirleri yazabilirim
Duymak yitirdiğimi, ah daha neler neler

Geceyi duymak, onsuz daha ulu geceyi
Çimenlere düşen çiy yazdığım bu dizeler

Sevgim onu alakoymaya yetmediyse ne çıkar
Ve o benimle değil, yıldızlıdır geceler

Yürek zor katlanıyor onu yitirmelere
Bakışlar sanki onu bana getirecekler

Böyle gecelerdeydi ağaçlar beyaz olur
Artık ne ben öyleyim ne de eski geceler

Sesim ara rüzgarı ona ulaşmak için
Şimdi sevmiyorum ya, eskidendi sevmeler

Şimdi kimbilir kimin benim olduğu gibi
Sesi, aydınlık teni, sonsuz uzayan gözler

Sevmiyorum doğrudur, yürek bu hala sever
Sevmek kısa sürdüyse unutmak uzun sürer

Bu gece gibi miydi kollarıma almıştım
Yüreğimde bir burgu ah onu yitirmeler

Budur bana verdiği acıların en sonu
Sondur bu onun için yazacağım dizeler

Pablo Neruda

***İLK &TEK AŞKIM***

Ilan-i askim sanadir, sendedir dermanim benim!
mecnun olup, su leylaya bir bûse vermez misin?
Kor atesler düsmüs, yanan yüregime!
Veda edecegine, vuslati müjdelemez misin?
Elden ne gelir ki deme bana, sevdigini söyle yeter!
Tek unutma beni, elbet birgün hasret biter!
Ey agaran safak, sahidsin ki her anim onunladir;
Karanlik geceler gözyaslarimin siginagidir.
Alsada kader cismini benden, beni nasil alir senden?
Sarkilarda, türkülerde, siirlerdesin; sen bensin bende sen!
Kahredip de hayati sakin pes etme, hayat; mücadeledir!
Izdirabimi dinderecek tek sey; senin saadetindir!
Mahkum olmusum sana, beni hayata baglayansin;
Aglama ne olur, islanmasin gözlerin, sen benim tek askimsin!
Birgün, olurda hatirlarsan, beni ararsa gözlerin;
Inan ki sevdigim, ben, beni biraktigin yerdeyim!
Tahammülün kalmazda; siginacak bir liman ararsan kendine,
Askla, özlemle seni bekliyor olacagim yüreginde!
Nerde ve kiminle olursan ol, sen kendin ol bana yeter!
Elbet birgün günes dogar, bu hasret, bu keder biter.
Mahserede kalsa hayallerimiz var bizim sakin unutma;
Ey sevgili, seni bekleyecegim, korkularima inat, umutla, umutla! ! ! ! .

***GÖNÜL PENCEREM***

Gönül penceremde perde kapandı,
Kepenkleri indi kilit takıldı.
Anahtarı denizlere atıldı,
Açılmaz bir daha sayfa kapandı.

Saçlarıma karlar yağar her gece,
Gönlüme saplanır her an, her hece,
Açılmaz bu yürek, mühürlenince,
Açılmaz bir daha, sayfa kapandı.

Hakim idam yazsa, aşka işler mi?
Asın bunu dese, ilmek geçer mi?
Aşk bin bir duygudur, hapse girer mi?
Açılmaz bir daha, sayfa kapandı.

***AŞK KOKUYOR GÖZLERİNDE***

Ask kokuyor gözlerinde
Kiskanacak yildizlar….
Sevdanin busesi düsüyorken düslerine…
Ve bir sabah çikisinda
Sevginin geçmisini anlattim gülüsüne…
Birakalim özgür kalsin ayrilik….
Canim aglamasin gidisine…

Ask kokuyor gözlerinde….
ihaneti sergilemez bu bakislar…
Bosuna mi geceleri yakislar?
Ve saatim her hüznü vurusunda…
Denizin kalbine dokunuslar….
Adin kadar gerçek,
Adim kadar yalan yanilislar….

Ask kokuyor gözlerinde….
Yildizina uzanir kolum,alevlerin içinde….
Gökler agliyor delice
Bu agitta kime?
Deniz mavisi kadar berrak
Ates mavisi kadar kiskanç bakislarin…
Diller hayran sevisine.
Mavi sönüyor atesine….

Ask kokuyor gözlerinde…
Aciyi biçak yapip sapladin yüregime…
Ezeli yoktu sevdanin
Kokusu sinmis ellerime…
Izdirabi tutusturdu dudaklarin
Sözlerin çiglik atti sözlerime…
inan,aglayamam gidisine,
Hesabim;
Gözlerinin kokusunu çalan güllerle….

Nuray Alper

***GÖZLERİN ZAAFIM BENİM***

Büyüttügün kadar degil
Henüz vazgeçilmezim degilsin
Uykuyla hayal arasinda
Umuda asi gözlerinin
Karanligini bile bile seçtim
Ezana yaren vakitlerin rengidir gözlerin
Seni durup izlemek
Issiz bir sokakta
Kaybolmak gibi karanlikta
Giz olsan,sus olsan
Susup sessiz bir tanri olsan
Gözlerinde kaybolmak bir ibadet olsa
Ve umut…
O içimdeydi zaten sen veremezdin
Suçlu arama
Ask bir suç degil ve sen suçlu degilsin
Bu aska sebep sadece zifiri kara gözlerin
Alinma üstüne sana degil ki meylim
Karanlik gözleredir tek zaafim benim
Bu sevda benim
Sen yorulma
Geldigim gibi sessiz
Gitmesini de bilirim..

Duygu Özbek

***Gelincik***

Aklım almıyor bir türlü
Seni nasıl sevdiğimi bir bilsen gelincik
İçimdeki ateşini söndürebilsen
Gözlerinin içine dalıp,
Hiç çıkmamak istiyor gözlerim
Delicesine sevmek
Ve umutsuzca bağlanmak aşkına
Kalbim senin için çarparken
Sen yoksun gelincik
Sanki bir yaz yağmuru misali,
Gelmiştin yüreğime sessizce
Sonra, buharlaşıp birden kayboldun sanki
Ama dudaklarımda bıraktığın ıslaklık
Daha dün gibi be gelincik
Ah, bebek yüzlü
Yüreğimdeki sevdanla baş başa kaldım,
Yapayalnızım şimdi
Çok özlüyorum gelincik
Zıpkın bir hançer gibi saplanıyor hasretin
Varlığınla yaşıyorum
Ve papatya falı misali,
Seviyor, sevmiyor sendromundayım
Şöyle bir düşünüyorum da gelincik
An bile aklında olabilmek..
Benim için büyük mutluluk abidesi
Fakat yokluğun, ya yokluğun gelincik..
Kapkaranlık bir sokakta yürüyorum
Ortalık ıssız, alabildiğine sakin
Sessizlik, ayak seslerimle bozuluyor
Haykırmak istiyorum,
Kalbimin nasıl çılgınca çarptığını
Ve sonra, sensiz üşüme sarıyor bedenimi
İçime ılık, ılık işleyen sevginle
Tek tesellim de, o zaten gelincik
Özgür olmak istemiyor benliğim
Sadece, senin olmak ebediyen
Aşk parmaklıkları arkasında
Hıçkıra, hıçkıra ağlıyorum
Gözlerimden akan, her bir damlada sen
Sevgi çiçekleri açtı gönlümde
Can suyu sen, fakat sen yoksun
Sunamıyorum sevgimle yoluna
Duam Allah’ıma;
Bir tek benim olasın
Benim olasın güzel gelincik

İbrahim Sarıhan

***Bir Cansın Yüreğimde***

Bir cansin yüregimde, canimdan öte
Sevgiler sonsuz, seninki sevgiden öte
Asiyan sensin, bana saraydan öte
Benim için hayat, mahsun gözlerinde

Istemem kimse sevmesin aramasin beni
Bir sana hasret var benim gönlümde
Bülbülüm nar’ina yanmis gönül serseri
Benim için dinmeyen nagme, senin tatli sözlerinde

Bir baharsin ömrümde, mevsimden öte
Güllerin yediveren, sense gülden öte
Yürekler cennet, seninki cennetten öte
Benim için cennet, yer almak senin yüreginde

Istemem dört mevsim, farklidir herbiri
Cennet bahçesinde baharsin benim yüregimde
Gönül gözüm hep sana bakar deme serseri
Bana hayat veren Günes, gizli senin gözlerinde

Salih Özalasan

***AŞK***
Bir firtina gibidir ask

Öncesinde sessizsindir

Sonrasinda yenik

Talan eder hayatini bir çirpida

Sen farkina bile varmadan

ne oldugunun daha

Anlarsin ki

Yüregin ve duygularin elele verip

Kötü bir oyun oynamis sana

Iste BEN

SENI

yüregimde kopan firtinalara karsi koyarken

SEVECEGIM.!

Bir düs gibidir ask

Her gece koyu karanlikta

dalip gittigin boslukta

Hayal ettigin

Gerçege döndügündeyse yenildigin

Umut dolu

Bir o kadar yikici, güzel bir düs

Iste BEN

SENI

Düsledigim sürece

SEVECEGIM.!

Bir cümle gibidir ask

Basi bilinen

Ama sonu getirilemeyen

Kelimelerle ifade edilemeyen

Yarim kalmis bir cümle

Ve ardisira dizilmis üç nokta

Iste BEN

SENI

Cümlelere gerek duymadan, sadece sessizlikler içinde

SEVECEGIM.!

Bir kumar gibidir ask

Iki tarafli oynanan,

Biri mutlaka kaybetmeye mahkum olan

Kimi zaman hayatini senden alan

Kimi zaman sana hayat veren

Baskalarindan çalinan…

Iste BEN

SENI

Her kaybedisimde kazanmak ugruna hayatimi ortaya koyarak

SEVECEGIM.!

Sema Tuba Bilgiç

***Seni düşünüyorum***
Dün yine hep seni düşündüm
Dinlediğim sarkılarda sesin
Baktığım her yerde hayalin vardı
Elimden hiç düşmeyen resmin
Dört yanımı sarmış varlığınla sen
Şimdi yapabildiğim tek şey seni düşünmek
Haftanın hangi günü bugün bilmiyorum
Saatlere de bakmıyorum artık
Bir günün daha geçtiğini
Güneşin batısından anlıyorum
Gündüzle gecenin bir olduğu
Yokluğunda geçen bu karanlık zamanlar
Seni sensiz yaşamayı öğretiyor bana
Nefeş alışlarımda seni içime çekiyorum
Seninle doluyorum
Verdiğim nefesler de ise
Kendimi kaybediyorum
Zamanla biraz daha sen oluyorum
Ve sonunda içimde
Seninle kendimi buluyorum
Seni sadece düşünebilmek ne büyük çaresizlik
Sesini duymamak dokunuyor bana
Oysa kulaklarımda çınlayan
Sesini duymak istiyorum
Güldüğünü deyabilmek, doyasıya sarılabilmek
Ama ben sadece düşünmekle yetiniyorum
Fakat sonunda sana geleceğim..

***CANIMSIN***

Bir anım geçmiyor ki seni düşünmez olduğum
Sen ki benim gökyüzünde, yıldızlarda bulduğum
Güzel şeyler düşle ki aşkım hayalim sana sarılsın
Güzel şeyler düşün kuşum çünkü benim canımsın.

Hani bir esersin de, dökülürsün bulutlardan sımsıcak
Nisan yağmurları gibi damlarsın damla damla
Tenimde her son buluşun anlatır ki yaralısın
Güzel şeyler düşün yavrum çünkü benim canımsın.

Gözlerine bakarken sakladığım yarınları, bulamazsın;
Ellerine tuttuğumda yarattığım arzuları, çalamazsın;
Sana hasreti yaz desem buğulu gecelere, anlamazsın
Güzel şeyler düşün gülüm sen de benim canımsın.

***Sen Kalbimdesin***

Yürekten gelir hani Duygular
Satirlara dökmek istersin
Zaman gelir canin önemi kalmaz
Ama Yardan vazgecemezsin
En büyük Düsmanin Sana Yüregin olur
Firtinalar koparir engelleyemezsin
Ilk kez tatmisindir bu Duyguyu
Zaman zaman isyan edenlerdensin
Gözyasin birikip icine akar
Belkide en fazla aglayanlardansin
Güldügün anlarda olacak elbette
Sonucta sende bir Insansin
Istemezsin Yare actigin Gözlerin
Yari görmeden kapansin
Sakin Kadere sitem edeyim deme
Birakta Felek utansin
Hani farkinda olmadanbazen
Düsünceye dalarsin
Dertlerin Denizinde
Bogulacan sanirsin
Kivrandikca daha cok batar
bir türlü kurtulamazsin
Careyi Hayallerde Umutlarda ararsin
Yanlizlarin yanlizi Sen
Bende hep var olansin
Sen herseyden vazgectigim anda
Tek geriye kalansin

Esin Rüzgar

***Mutluluğun Resmi***

Bugün bütün agaclar yüregimdeydi.
Bütün çiçekler gözlerimde.
Günes, isiklarini dudaklarima kondurmustu.
Neydi kanimi kaynatan bu güzelligin adi?
Mutluluk muydu?
Bugün, ne varsa hüzünden yana denize firlattim az önce.
Sanki beklermis gibi hepsini, hop hop hoplativerdi dalgalarinda.
En güzel maviligiyle oynasip durdu.
Bak dedi firlattigin hüzünlerine…
Iste onlarin bendeki hükmü sadece bu !
Sonra, sakalasircasina bir kaç tuzlu damlasini siçrativerdi yüzüme.
Gülümsedim mahcup mahcup, onun bu nesesine… Duruldu.
Bir deniz yildizi birakti avuçlarima.
Yoksa mutluluk bu muydu?
Herkes kalabalikken, içimdeki yalnizligi alip gidiverdi sihirbaz martilar !
Birde arkasindan o bildik sen kahkahali bagirismalar !
Hiç bu kadar güzelini görmemistim,
Beyazmis megerse beni onlarla bütünlestiren mucize !
Kanat çirpa çirpa
Yüregimdeki isyanlari uçurdular…
Yasamaktan aldigim tad iste buydu!
Yoksa mutluluk bu muydu?
“Sen mutlulugun resmini çizebilir misin
Abidin ? ”
Evet… Adim INSAN…ya, tabii ki çizerim!!!…
Az önce ; agaç oldum, çiçek oldum, günes oldum, deniz oldum, marti oldum, Olümsüzlestim…
Megerse hep yanibasimdaymis bu güzel resim !
Ben çizdim. Adi umudum’du!
Yoksa tüm umutlarim beni hiç terketmeyen mutlulugum muydu?

Nedret TÜRER

***unutamadığım***

Acardin Yalnizligimda
Mavi ve yesil Acardin
Tavsan kani kinali – berrak
Yenerdim acilari, kahpelikleri…
Gitmek, Gozlerinde gitmek surgune.
Yatmak, Gozlerinde yatmak zindani
Gozlerin hani?
” to be or not to be” degil
” cogito ergo sum” hic degil…
Asil is, anlamak Kacinilmaz’i
Durdurulmaz cigi, Sonsuz akimi.
Icmek, Gozlerinde icmek ayisigini
Varmak, Gozlerinde varmak can tilsimina.
Gozlerin hani?
Canimin gizlisinde bir can idin ki
Kan degil sevdamiz akardi geceye,
Sikdikca cellad,
Kemendi… Duymak
Gozlerinde duymak uc – agaclari
Susmak, Gozlerinde susmak,
Ustura gibi…
Gozlerin hani?

AHMED ARiF

Bir gun gelirde unuturmus insan
En sevdigi hatiralari bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurdugu zaman
Beni unutma
Cunku ben her gece o saatlerde
Seni yasar ve seni dusunurum
Hayal icinde perisan yururum
Sen de karanligin sustugu yerde
Beni unutma
O saatlerde serpilir gulusun
Bir avuc su gibi icime, ey yar
Senin de basinda o cilgin ruzgar
Deli esiverirse bir gun
Beni unutma
Ben ayagimda carik, elimde asa
Senin icin su yollara dusmusum
Senelerce sonra sana donusum
Bir mahser gunune de rastlasa
Beni unutma
Hala duruyorsa yesil elbisen
Onu bir gun benim icin giy
Saksidaki pembe karanfilde cig
Ve bahcende yorgun bir kus gorursen
Beni unutma
Buyuk acilara tutustugum gun
Cok uzaklarda da olsan yine gel
Bu olurcesine sevdigine gel
Ne olur Tanri`ya kavustugum gun
Beni unutma

Yasar Oguzcan

***Senin İçin Senden ***

Nelerden vazgeçebilirsin benim için
Ben senin için hayallerimden vazgeçtim
Artık tekbaşına bir mavi yok rüyalarımda

Nelerden vazgeçebilirsin benim için
Ben senin için çocukluğumdan vazgeçtim
Büyüdüm hep içimde bir çocuk saklasam da

Nelerden vazgeçebilirsin benim için
Ben senin için ölmekten vazgeçtim
Ve hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamaktan

Nelerden vazgeçebilirsin benim için
Ben senin için yalnızlıktan vazgeçtim
Kendi başına yemek yapmaktan

Nelerden vazgeçebilirsin benim için
Ben senin için bir ağaçtan vazgeçtim
Bir tarafı kurumuş bir tarafı çam kokan

Nelerden vazgeçebilirsin benim için
Ben senin için ağlamaktan vazgeçtim
Gülümsemek gülümsemenle

Nelerden vazgeçebilirsin benim için
Ben senin için seni görmemekten vazgeçtim
Baktığım zaman

Nelerden vazgeçebilirsin benim için
Ben senin için yaşadıklarımdan vazgeçtim
Artık kıymetli benim için yaşadığım her an

Nelerden vazgeçebilirsin benim için
Ben senin için aramaktan vazgeçtim
Soranlara cevap bilmiyorum dedim

Nelerden vazgeçebilirsin benim için
Ben senin için yeni bir aşktan vazgeçtim
Kimseyi sen gibi sevemedim

Nelerden vazgeçebilirsin benim için
Ben senin için istemekten vazgeçtim
Benim için vazgeç demekten

Nelerden vazgeçebilirsin benim için
Ben senin için senden vazgeçtim
Senin için senden

***Sevdalar Böyle Başlar***

Once dunyama sesin girdi ozlemli, kisik
Bir mutluluk mustusu gibi ta uzaklardan
Cok sonrasi optugum o gul dudaklarindan
Once sesindi cagiran beni gur ve aydinlik
Once kucuk ellerin kondu avuclarima
Yolunu sasirmis bir kus gibi, urkek
Alistim herseyine, her yerine giderek
Saplandin ignelerce parmak uclarima
Once bir aksamdi gelen seninle dopdolu
Inanilmaz, doyulmaz, anlatilmaz, kanilmaz
Bir aksamdi sevgiden, apaydinlik, bembeyaz
Bir aksamdi, alev alev istekli, duygulu
Hersey gercekti, oylesine guzel, yalansiz
Agladim sensiz gecen ve gececek gunlere
Sende olumsuzlugun cagrisini duydum once
Sonra tutusup, yandim ben, sevdalandim apansiz.

UMIT YASAR

***Bir Dilek OLSAM***

Bir dilek olsam, Dilegin bir dilegi olsam.
Yalnizca bir dilek, ona ümit verecek, yapsam,
salsam kendimi, masum beklentilerle dolsam.
Dedim ya bir dilek, bir dilek olsam.

Dilek kadar masum, bilirmisin, masumdur dilekler,
ön yargisiz, kayitsiz ve sartsiz, lazimdir dilekler.
Erismek istedigine, mümkündür sadece, varsa dilekler.
Dilegin de vardir içinde, dilek gibi dilekler.

Çözmek, dilegin içindekileri, unutturmak
dertlerini, yardimci olmak, incitmeden anlatmak.
Iyilesmezse yaralar, merhem olmak, dilek olmak.
Ulasmak dilege, yüregine, solmadan filizlenen gül olma.

Sevdim,geçmişi silerek sanarak
Koştum,kavuştum sandım hep sana
Tek ben yaşamamıştım oysaki
Tek ben yalnız
Oysa ne de ani olmuşum
Ben de şimşekli aşık

Baktın bana ,gözlerimi sevdim..
O gözlerki beni içine alan;
Kanım donunca beni ısıtan
Hayalini bile özlediğim aşktın;
Ne yüce fakat ne dayanılmaz
Bir sızısınki..
Beni o gözlerden kopardın
Lakin adında aşk,acın da aşk!…

Şimdi neylesin bu yürek..
Yılgınım bilemeyeceğin kadar
Gittin hiç sevmemiş bir yalan gibiydin
Sevgi oldun,tahtını kurdun
Bensiz bir gönüle kondun

Biçare serzenişlere yenik, Beni ise bu yürekte tarumar bıraktın…

***GERÇEKTEN SEVMEK***

O durmadan kaçıyor;
Sen ardından gitmiyorsan;

O günün her saatinde saklanıyor,
Sen yollara düşüp deli divane aramıyorsan;

O sana acıların en büyüğünü tattırıyor,
Sen bundan en yüce hazzı duymuyorsan;

Boşuna aldatma kendini,
Onu sevmiyorsun demektir.

Elindeki içki kadehinde,
Dudağındaki sigarada ,
Okuduğun kitapta,
Mırıldandığın şarkıda,
Söylediğin şiirde,
Gördüğün rüyada
Ve yaşaman için
Ciğerlerine doldurduğun havada
O yoksa;
Onun vazgeçilmezliğini anlamamışsan;
Onu sevmiyorsun demektir.

Renkler onunla değerlenmiyorsa,
Örneğin onsuz kırmızı kırmızılığının,
Mavi maviliğinin farkında değilse,
Beyaz yalnız o giydiği zaman
Güzelligini haykırmıyorsa,
Sabahları onu görünceye kadar
Güneş doğmuyorsa
Ve onsuz gökyüzü geceleri
Aya, yıldızlara
Hasret değilse
Onu sevmiyorsun demektir.

Sokakta gördüğün her yüzde
Ondan bir şeyler aramıyorsan,
Güzel bir manzara,
Hüzünlü bir musiki onu hatırlatmıyorsa,
Uykudan uyandığın zaman
Yaşamakta olduğundan önce
Onu hatırlamıyorsan,
Omuzlarına dökülmüş saçları,
Bir sis perdesinin ardında
Her zaman gülen,
Işık saçan gözleri
Aklına gelmiyorsa,
Durup durup avuçlarının
Sıcaklığını özlemiyorsan;
Onu sevmiyorsun demektir.

Dünyada yaşıyan öteki insanların
Senin için hala bir değeri varsa,
Ona karşı tutumunu
Toplumun köhne ve manasız
Kurallarına göre ayarlıyorsan
ve açık açık
Sanki var oldugunu haykırırcasına
Sevgini söylemiyorsan;
Onu sevmiyorsun demektir.

Yok o senin için
Herşeyden değerliyse,
Gözünü yumduğun anda
Onu görebiliyorsan,
O bütün şarkılarda,
Bütün şiirlerde,
Bütün resimlerde ise,
Ona muhtaç oldugunu
Söylemekten utanmıyorsan,
Senin içten ve büyük sevgine
Karşılık vermiyeceğinden, Korkmuyorsan,
Bütün bencil duygularından, Sıyrılabilmişsen
Onun için herseyi,
Ama herşeyi yapacak gücü
Kendinde buluyorsan,
Her hali sana
Ayrı ayrı güzel geliyorsa,
Karşısında kendini
Bir çocuk gibi hissediyorsan,
İstediği anda onun için
Ölebileceksen,
Onun için yaşıyorsan
Ve yine onun için
Bildiğin bilmediğin
Bütün düşmanlıklara
Karşı koyabileceksen,
O her geçen dakika
Sende biraz daha büyüyorsa
Ve kendi kendine bile
Çok sevdiğini bütün
Samimiyetinle,İnanmışlığınla
İtiraf edebiliyorsan,
Bir gün o seni hiç,
Ama hiç sevmediğini söylese bile,
Senin sevginde azalma olmayacaksa
Ve ölünceye kadar onu aşkların
En ölümsüzü ile sevebileceksen;
İşte o zaman
Onu seviyorsun demektir.

O sana sevmeyi,
Gerçek aşkı öğretti.
Sen onu hep sevecek
Ve sevilmenin mutluluğunu tattıracaksın.

O, hiç sen olmasan bile,
Seni bir parça sevmese bile

Ümit Yaşar Oğuzcan

Ne özledim seni bir bilsen
Nasıl tütüyorsun burnumda,
Yutkunamıyorum seni andıkça,
Hatta nefes alamıyorum
Cüzdanımdaki resmine baktıkça
Issız gecelerimde
Hayaline kapılıyorum sessizce
Şimdi olsaydı diyorum,
Okşasaydı saçlarımı,
Islak gözlerimi silebilseydi,
Bu kadar erken gitmeseydi de
Telimi duvağımı görebilseydi.
Yaşasaydı da dağ dağ gerilerde olsaydı.
Telefonda duyabilseydim sesini,
Rüzgârlar getirseydi kokusunu,
Bir mektubu bir selamı gelseydi
Yılda bir, hatta on yılda bir görseydim,
O benim buğulu gözlerimden
Ben onun mis kokulu ellerinden öpseydim.
Koklasaydı bağrına basa basa
Saçının her teline
Bin buse kondursaydım.
Göğsünde uyusaydım
Bastığı yerlere sürseydim yüzümü
Ama hasret koymasaydı gözümü
Babam deseydim doya doya
Beraber yudumlasaydık çaylarımızı
Beraber yaşasaydık yaşayamadıklarımızı
Sadece rüyamda değil,
Yanımda görebilseydim.
Babacığım keşke seninle aynı gün ölebilseydim.
Ardında aslında mutsuz bir nefes bıraktın,
Kulağımda çınlayan bir hoş ses bıraktın.
Hakkın yoktu, inan hiç hakkın yoktu
Beni çok erken yetim bıraktın.
Ah! Bir bilsen seni ne çok özledim.
İnan o çocuk ruhumla
Gelirsin diye yıllarca bekledim.
Hiç inanmadım öldüğüne,
O çizgili pijamalarınla
Pencerenin önünde buluvereceğim sandım hep,
Uzansam tutacağım sandım
Günde bin kez uzandım,
Bir kez bile tutamadım.
Gördüğüm her ak saçlı adamı
Sensin sandım zaman zaman
Karşımdasın gibi gördüm kimi an
Ama kayboldun duman duman.
Ah bir bilsen babacığım,
Bu yetimlik ne yaman.
Sen gittin gideli sevmiyorum bayramları,
Yalan değil kıskanıyorum
Babalı olanları…
Hele o babalar günü var ya babacığım;
O gün kahroluyorum.
Sanki, derin
Sanki, dipsiz kuyularda boğuluyorum.

Neşe YILMAZ                                                                                                                                                                                                                                       Alıntıdır..

Sevgili Anneciğim,
Ne garip; yeni yeni farkediyorum ki,
çocukları anne olunca çocuklaşıyor anneler…
… Ve insan, zamanın nasıl insafsız
bir öğütücü olduğunu bu rol değişiminde anlıyor.
Eminim karnındaki ilk tekmemden, hatta doktorların
‘Bundan sonra ağır kaldırmak yok’ müjdesinden
beridir iki kişilik yaşıyorsun yaşamı…

Doğum odasında bir küçük el saçlarına tutununca
değişti herşey ve o el, o saçtan hiç eksik olmasın istedin.
Kimbilir kaç geceyi karyola başuçlarında derin
iç çekişler dinleyip hüzünlenerek uykusuz geçirdin,
kaç emzirme seansında bitkin uyuyakaldın.
O gün bugündür hayatı, bir toprakla çiçeği kadar
ortak üretiyor, tüketiyoruz.
Yolboyu, kusurlarını hiç görmedik birbirimizin,
yeteneklerimizi abarttık karşılıklı; toz
kondurmadık üzerimize, kol kanat gerdik…
Ben dünyanın en iyi evladıydım, sense; tarihin
en iyi annesi… Her çığlıkta
başucumda biteceğini bilmenin güveniyle büyüdüm.
Her derdimde benden çok dertleneceğini bilmenin
o bencil alışkanlığıylaayakta kaldım.

Sevginle donandım…
Ama sonra birden o korkunç çark devreye girdi
ve yaşamın acımasız kuralı işledi ;
Büyüdüm… Senin kollarında ‘sen’den habersiz,
bambaşka bir ‘ben’ çıktı ortaya. Bazen o eski ‘ben’e
hiç benzemeyen bir ‘ben’… Çünkü farkettim ki,
anlattığın masalların yaşamda karşılığı yokmuş.
Kızlar bir prens umuduyla kurbağaları öpedursun,
ben her yalanda burnumu yokladım.
Şaşırdım. Bostandaki lahanaların,
ısırılmış lahanaların ve benzeri pastoral ninnilerin
modasının geçtiğini gördüm sokakta…

Söyleyemedim sana…
‘Yaşamın değiştiğini, eski tecrübelerin artık
eskisi kadar geçerli olmadığını’ anlatan kitapları
salonun ortasında açık bıraktım, açıp okuyasın diye…
Her kuşağın o vazgeçilmez ikilemi depreşti yeniden;
‘Devir de amma değişti’ diye yakınırken sen;
ben ilginle boğulduğumdan dertlendim.
Bir yerim yaralandığında ‘Anam görürse
ne kadar üzülür’ diye gizlemeye çalışmak
küçük bir çocuk için nasıl bir yüktür bilir misin?
Acından çok onda yaratacağın acı, acıtır canını…

Oysa ne çok acılar paylaştık seninle…
Ve ne çok sevinçler yaşadık beraber…
Nasıl dar günlerde yardıma koşup,
kaç şenliğine ortak olduk birbirimizin?
…Lakin artık kafesten uçma vaktiydi.
‘Danaların girdiği bostan’da ayakta kalabilmenin yolu,
tek başına kanat çırpmayı öğrenmekten geçiyordu.

Yargıladık birbirimizi bir dönem…Sorguladık…
…Sen bana eş dost çocuklarını örnek gösterdikçe,
ben seni eş dost ebeveynleriyle kıyaslar oldum.
Sen her sohbete ‘Bizim çocukluğumuzda…’
diye başladıkça ben, değişen
takvim yapraklarını koydum önüne…

Nasıl da zalim bir çark bu değil mi?
Doğuyor, doğuruyor ve günün birinde
yuvadan uçacağını bile bile
koca bir ömrü karşılıksız veriyorsun…
Ve hayat birden ıssız bir adaya dönüşüveriyor.
Sonrası kâh bir kapı zili beklentisi,
kâh bir mektup, kâh bir telefon sesi…
Gizliden gizliye özlenen bir torun müjdesi…
Fotoğraflar sarardıkça solan bir yaşam ve uzaklaştıkça
yakınlaştığımız bir mazinin geri dönmez anıları…
Yazılarla konuştuk öyle zamanlarda…Bakışlarla anlaştık.
Ağlaştık birbirimizden gizleyerek acılarımızı…
Bir mimikle özleştik, bir gülüşle kavuştuk.
Ben büyürken seni de büyüttüm.

Şimdi çok daha iyi anlıyoruz birbirimizi…
Çünkü küçücük bir el saçlarımı kavrıyor geceleri…
Karyola başlarında uykusuz geceler geçiriyorum.
Pastoral ninnilerle büyütüyoruz oğlumu;
yalancı çocukların burunları uzuyor masallarda,
öpülen kurbağalar prens oluyor.

…Ve yaşamın değiştiğini, eski tecrübelerin
geçersizleştiğini anlatan kitapları
kaldırıyoruz salondan gizli gizli…
O korkunç çark, acımasız bir hızla dönmeye
devam ediyor. Zaman, öğütüyor kuşakları…
İnsan ancak mahrum kalınca anlıyor
sevginin değerini…
Bense sevginden mahrum kalmaya
fazla dayanamayacağımı biliyorum.

O yüzden bu Anneler Günü’nde
sana upuzun bir ömür diliyorum.
Hem biliyor musun?
‘SENİ ÇOK SEVİYORUM’……

Can Dündar

Ne Olurdu Bir Yapragin Daha Olsa
Bak Sevmiyor Iste Beni Hain
Papatya…

Papatya nedir?
Papatya , kırlarda yetişen bir çiçektir . Papatyanın üç cinsi vardır. Biçme, alman papatyası, kır papatyası olmak üzere papatyalar üçe ayrılir.

Papatya Kirlarimizi süsleyen tabiatta Vaz gecemiycemiz harika Ciceklerimizden biridir.Papatya Bi cok sevgiye dil olmus Seviyor SEvmiyor diye Fala baktimiz acimadan o ince yaprakalrini yoldumuz bicokzamanda Sevdikelrimizin basina tac Olan nadide bir cicek’tir papatya.

Sevgilelerin falina bakti Seviyor Sevmiyor diye Sevmiyor ciktinda kizip yere attimiz,Seviyor Ciktinda neseye Boguldugumuz anlar olmustur.Oysaki tabiatin nadide cicekelrinden biri olan zavalli Papatyalar nerden Bilecekki Sevgililerin Birbirini Sevip Sevmedigini bunun farkina variyoruz ama gec oluyor.

Cicek Dalinda Güzeldir Diyoruz ve hep birlikte tabiattaki bu güzelikleri Koruyalim diyoruz…

Bahar olsun da seyredin
Papatyalar Çocuk Şiirleri Nasıl süsler bayırları,
Zümrüt gibi çayırları,
Yüze güler o incecik
Gelin yüzlü papatyalar,
Altın gözlü papatyalar

Tarlalarda hoşa giden,
Sarı, turuncu, pembe, mor,
Bir çok güzel çiçek olur
Bence güzeldir hepsinden
Gelin yüzlü papatyalar,
Altın gözlü papatyalar

Yaprakları kıvır kıvır,
O da ayrı bir güzellik
Boy pos, boyun ipincecik
Hem güzel, hem de nazlıdır
Gelin yüzlü papatyalar,
Altın gözlü papatyalar

Rüzgar eser kâh o yana,
Kâh bu yana, hep beraber,
Dalga dalga eğilirler,
Neşe verirler insana
Gelin yüzlü papatyalar,
Altın gözlü papatyalar

Tevfik FİKRET

OLMUYOR CANIM

arada bir engel gaib ve mechul
GELMEK dilersinki olmuyor canim
geçmisin ve gelecegim hep meskul
OLMAK dilersinki olmuyor canim

yillari orersin bitmez bu çile
yollari durersin gitmez bu çile
gulleri derersin tutmez bu çile
GULMEK dilersinki olmuyor canim

goz yaslarin akar kime belirsiz
gozlerin hep bakar kime belirsiz
kader kulpun takar kime belirsiz
OLMEK dilersinki olmuyor canim

gerçekler tukenir hayal baslarken
bazen çok geç olur bazen çok erken
saçlarini..o gençligin biterken
YOLMAK dilersinki olmuyor canim

gecenin zifiri zehir olur hep
çekilmez,tukenmez kahir olur hep
DILEKLER açilmaz muhur olur hep
KALMAK dilersinki olmuyor canim

YOKLUGU sararsin gittigin yerde
daim bi-kararsin gittigin yerde
MUTLULUK ararsin gittigin yerde
BULMAK dilersinki olmuyor canim

KEDER izdirapla yasar beraber
kapinda tum ILLET olmus seberber
uçan kusla DOSTA bir kuçuk haber
SALMAK dilersinki olmuyor canim

agladigin COKTUR guldugun az
tasalanma bu yas ebedi kalmaz
açarsin rengini begenen olmaz
SOLMAK dilersinki olmuyor canim

AZADE

İLK VE TEK AŞKIM BİTANEME
Ilan-i askim sanadir, sendedir dermanim benim!
mecnun olup, su leylaya bir bûse vermez misin?
Kor atesler düsmüs, yanan yüregime!
Veda edecegine, vuslati müjdelemez misin?
Elden ne gelir ki deme bana, sevdigini söyle yeter!
Tek unutma beni, elbet birgün hasret biter!
Ey agaran safak, sahidsin ki her anim onunladir;
Karanlik geceler gözyaslarimin siginagidir.
Alsada kader cismini benden, beni nasil alir senden?
Sarkilarda, türkülerde, siirlerdesin; sen bensin bende sen!
Kahredip de hayati sakin pes etme, hayat; mücadeledir!
Izdirabimi dinderecek tek sey; senin saadetindir!
Mahkum olmusum sana, beni hayata baglayansin;
Aglama ne olur, islanmasin gözlerin, sen benim tek askimsin!
Birgün, olurda hatirlarsan, beni ararsa gözlerin;
Inan ki sevdigim, ben, beni biraktigin yerdeyim!
Tahammülün kalmazda; siginacak bir liman ararsan kendine,
Askla, özlemle seni bekliyor olacagim yüreginde!
Nerde ve kiminle olursan ol, sen kendin ol bana yeter!
Elbet birgün günes dogar, bu hasret, bu keder biter.
Mahserede kalsa hayallerimiz var bizim sakin unutma;
Ey sevgili, seni bekleyecegim, korkularima inat, umutla, umutla! ! ! ! .

SORMA
Bana dünya ‘ yi sorma sakin…!
Çünkü ben ; onunla dönmüyorum…
Bana insanlari sorma sakin…!
Çünkü ben ; onlardan uzak yasiyorum…
Bana kendimi sorma sakin…!
Çünkü ben ; kendimi sende ariyorum…
Bana sevdigin kim diye sorma sakin…!
Çünkü ben ; onu sana siirlerimle anlatiyorum……..

Chat ihtimali

Sessiz,can sıkıntılı bir ortamda caydım bilgisayarımı iş için kullanmaktan.
Ve artık bilgisayarımda “Başlangıç’a” a ilave edilmişti Chat odam.
Ben seninle bir gün o odada chat yapma ihtimalini sevdim..
Sana şiirler biriktiriyordum “Belgelerim” klasöründe..
Ama sen yoktun…
Ben, senin benimle chat yapabilme ihtimalini sevdim.

Ne zaman karşIsIna otursam bilgisayarımın
ICQ da Online olma ihtimalini sevdim
Password ü yazmamla başlayan.
Ömrümün en uzun
Ömrümün en kısa
Ömrümün en çocuk
Ömrümün en ihtiyar zamanlarını bekliyordum
Çünkü sonunda sen orada oluyordun, Online oluyordun ..

Gücüm yetmiyor unutmaya
Özlüyorum
Elini tutmayi sesini duymayi
Boynuna sarilip omuzunda aglamayi
Nedensiz sevincleri
Hasret dolu sevgi dolu simsicak düslerimi
Özlüyorum
Gücüm yetmiyor unutmaya
Seni aramazsam unuturum sanmıstım
Girmez sanmıstım hayalin beynime
Geceleri düslerimde
Gündüz baktıgım heryerde seni
Özlüyorum…

Sandın ki,
çıkmaz gerçekler su yüzüne,sakladığın
o amansız patlama gerçekleşene kadar
yağdı üstüne sicim gibi şarapnel parçaların…

Şimdi,
ellerinin ayasıyla abandığın yerde yatıyorsun
kim kaldırır kolundan tutup bedenini?

Kirlendin sen güzelim!
kırk İhlâs bile temizlemez seni…

Öyle bir ah aldın ki,
kervanlar dolusu
sorma gitsin iyisi mi
mahşerde sırtına ağır bir yüktür bu…

Sonunda,
coştu yanardağındaki volkan
lavların küle döndürdü bembeyaz tenini…

Günahkarsın sen güzelim!
tövbelerin arındırmaz seni…

İşine gelmez ki,
gelmese de fark etmez zaten
devir kısasa kısas devri
yerinde hala adalet,buldu yine yaptığını eden…

Bak!
kendi tükürüğünle kardığın çamura bulandın
kimse çıkaramaz bu bataktan yüreğini…

Yalancısın sen güzelim!
yeminlerin kurtaramaz seni…

Kimse Sana Benze(ye)medi…

Uğraştım yalan değil
yerin dolsun diye
uğraştım içimden atmak için seni
yanlış yollara sürdüm atımı,biliyorum
acılar çektim ucu bucağı olmayan
ve vurgun yedim batıp çıkarken hayata
bu sevda bir itirafı daha haketti
duy şimdi bildiğim ülkeli adam
kimse sana benzeyemedi…

_beni ne kadar sevdiğini hiç kestiremedim oysa ben…

Ben sadece kendimi bildim bu yitik sevdada
bir seni sevdim böylesine dermansız
bir sen çıkmadın içimden
bir sen kaldın zamansız…
duvarlara kazıdığım çizikler sürdü gitti
ve sen asılı kaldın ruhumda mekansız…

_ömrümdeki ömrün bugün seksensekiz yaşına bastı…

İyi ki doğdun hayatıma
iyi ki sevdim seni yokluğuna inat
hatalarıma sebepse de aşk denen amaçsız
sığındığım en sıcak limandın
bir gerçeğimsin ki değişmeyecek
hep saklımda kalacaksın…

_çok sevmişim seni ben bugün daha iyi anladım…

Beni senden bana verdin,başardın bunu
sende benden kalmadı
ne olur bende kalan seni de al
taşıyamıyorum artık seni
yük oldun ağır mı ağır
altında eziliyorum
kimse sana benzemedi evet
ama ben benzetmeye çalışıyorum…

_özür dilerim düş prensim ben de gidiyorum senden bugün…