iyiturk.net’le iyi seyirler…

Yazının tamamını okuyun »

Cebrail Karadağ Tüm ŞiirLerini Ve Hayatını Bu Arsivde BuLabilirsiniz.

Cebrail Karadağ Biyografisi Bazı PayLasım SiteLErinden Alıntı Yapılmıstır.

Cebrail Karadağ Tüm ŞiirLeri

Cebrail KaradaĞ – Hece Hece
Cebrail KaradaĞ – Seni seviyorum desem

Cebrail Karadağ Hece Hece

Yine seni düşünmekteydim dün gece
Saat üç buçuğu beş geçe
Yollara vuruldum, kaldırımlara kilitlendim delice
Adını Mırıldandım an be an hece hece

Her günüm seni bana getirecek diye beklerken
Her gecem seni benden biraz daha koparıyor
Kayboluyorsun yıldızların arasına karışarak
Benide ardından ağlatarak
Feleğin tokadından bir kez daha şaklatarak.

Yazının tamamını okuyun »

Bülent özcan Tüm ŞiirLeri Ve Hayatını Bu arsivde Bulabilirsiniz

Bülent özcan Biyografisi Bazı PayLasım SiteLerinden Alıntı yapılmıstır.

25 Şubat 1973’te Kayseri’nin Sarız ilçesinde doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini Gaziantep’te tamamladı. Londra’da Southgate, Nottingham’da New College’de okudu. Gaziantep’te yayımlanan Doğuş, Önder, Yeni Gazete, Sizin Gazete, Ekspres ve Arena gazetelerinde sanat yönetmenliği; Doğan ve Şok gazetelerinde yazı işleri müdürlüğü yaptı. Şiirleri Aykırı Sanat, Berfin Bahar, Çalı, Damla, Edebiyat Gündemi, Gülpınar, Kırk Merdiven, Kuzeysu, Şafak, Öteki-siz, Şiir Defteri, Wird başta olmak üzere pek çok dergide yayınlandı. Naser Feiz tarafından Farsça’ya çevrilerek, Tahran’ın önde gelen edebiyat dergilerinde yer aldı. İlk şiir kitabı “En Güzel Ben Ölürüm” Şubat 1994’te basıldı. İnsanların kimi toplumsal olaylara karşı duyarsızlığını ve aydınların suskunluğunu eleştirmek amacıyla, bir dizi propesto girişiminde bulundu. 8 Kasım 1996’da, İstanbul’da Galata Köprüsü üzerinde kitaplarını denize attı. 25 Şubat 1997’de Gaziantep Asrî Mezarlığı’nda, ölülere bir şiir dinletisi sundu, mezarlıklara şiir kitaplarını bıraktı. Mayıs 1997’de Türkiye’den ayrılarak Londra’ya yerleşti. 1996-2002 yılları arası yazdığı şiirleri, Ocak 2002’de, Hera Şiir Kitaplığı’nca, “Gelincik Tozları” adıyla İstanbul’da yayımlandı.

Bülent özcan Tüm ŞiirLeri

Bülent özcan – Adalet
Bülent özcan – Adı: Gül
Bülent özcan – Adı: şiir
Bülent özcan – Anlayamazsın
Bülent özcan – AĞacın biri
Bülent özcan – AĞıtı Yaralı Kuşlar Konar Alnıma
Bülent özcan – Aşk ınsana Kanatlar Verir
Bülent özcan – Aşkından
Bülent özcan – Babama
Bülent özcan – Ben o zamanlar genç bir şairdim
Bülent özcan – Bir Eylül şafaĞıdır Gözlerin
Bülent özcan – Düş örten
Bülent özcan – Gelincik Tozları

Bülent özcan Adalet

Sevgili İngiliz kardeşlerim
Bakmayın öyle
Hor görmeyin,
Bu topraklar üzerinde
Hakkım vardır benim de

Mademki hepimiz dünyalıyız
Ve mademki insanım ben de..

Bilal Kayabay Tüm ŞiirLeri Ve Hayatını Bu Arsivde Bulabilirsiniz.

Bilal Kayabay Biyografisi Bazı Paylasım SiteLerinden Alıntı Yapılmıstır

7 Eylül 1947′de Adana’nın Tufanbeyli İlçesi’nin Şar Köyü’nde doğdu. Çerkes kökenli olan ailesi Kafkasya’dan 1864′da Türkiye’ye göç etmiş, değişik illerde yaşadıktan sonra Adana’ya yerleşmiştir. İlkokulu Şar Köyü İlkokulu’nda, orta okulu Saimbeyli-Feke Ortaokullarında okudu. Ankara Atatürk Akşam Lisesi’nden sonra Gazi Eğitim Enstitüsü ve Anadolu Açık Üniversitesi’nde öğrenim gördü. Öğrencilik yıllarında değişik işlerde ve Milli Eğitim Bakanlığı’nda çalıştı. 2 Ocak 1980′de silahlı saldırıya uğradı, ağır yaralandı. Türkçe-Edebiyat öğretmenliğinden emekli oldu.

Bilal Kayabay Tüm ŞiirLeri

Bilal Kayabay – Bahar Kal
Bilal Kayabay – Ben Kendi Mavimdeyim
Bilal Kayabay – Meliş
Bilal Kayabay – Olsun
Bilal Kayabay – Tapınma
Bilal Kayabay – Yasaklıyım Büyümeye
Bilal Kayabay – YüreĞini Dört Aç Sevdam

Bilal Kayabay Bahar Kal

sarıölümlere suskun
çıplaklığını kuşanır
yüreği yeşil ağaçlar

göçmenlerin telekleri
fısıldar gökyüzüne
songüzün gelişini
sökün eyler ucun ucun
turna sürgününde bulut
ölüyıkayıcı yağar

sel taşımadan sorumlu
kefen işlerinden kar

yeniden dirilişi
emzirmedeyken doğa
gelişsiz gidişlerin
hüznünü kimler yaşar

bahar kal bahar gönlüm
bir yerlerde pusuda
dönüşsüz bir sonbahar

Berin Mütevellizade Tüm ŞiirLerini ve Hayatını Bu Arsivde Bulabilirsiniz.

Berin Mütevellizade Biyograsini Bazı PayLasım Sitelerinden Alıntıdır

Berin Mütevellizade Tüm ŞiirLeri Asagta Mevcuttur.

Berin Mütevellizade – Bilirim
Berin Mütevellizade – çocuklar
Berin Mütevellizade – Gülüm
Berin Mütevellizade – Kırlangıçlar -II
Berin Mütevellizade – Kızıma
Berin Mütevellizade – OĞluma
Berin Mütevellizade – Selamlar

Berin Mütevellizade Bilirim

Ne zaman
Bir yaprak savrulursa,
rüzgarın kanadında…
Ve
bir kar tanesi sarmalanırsa,
Toprağın bağrına…
Canım düşman olur canıma.
Hayallerim,
Umutlarım,
Ruhum,
Mecnun olur vurur dağlara…
Bilirim:
Onlar rüzgarda
Onlar karaltında
Onlar naylon çadırda
Bilirim ki…
Düşman acımasızca pusuda…

Behçet Necatigil Tum ŞiirLerini ve Hayatını Bu Arsivde Bulabilirsiniz.

Behçet Necatigil Biyografisi Bazı PayLasım Sitelerinden Alıntı yapılmıstır.

Behçet Necatigil Tüm ŞiirLeri Asakgta mevCuttur.

Behçet Necatigil – Aşk Gelmiş Cihana
Behçet Necatigil – BaşsaĞlıĞı
Behçet Necatigil – çocuklar
Behçet Necatigil – Duman
Behçet Necatigil – Geçim
Behçet Necatigil – Gizli Sevda
Behçet Necatigil – Kahveci Kız
Behçet Necatigil – Kızlar
Behçet Necatigil – Ses
Behçet Necatigil – Sevgilerde
Behçet Necatigil – Tozpembe
Behçet Necatigil – Yarı Gece
Behçet Necatigil – şayet Aşk?

Behçet Necatigil Duman

Bir dumanla dolmuş dünya
Boğucu bir duman
El yazması bir kitapta
Bir hikaye okudum:

Bakırcılar bir zaman
Bir koca kazan yaptılar.
Bakırcılar gece oldu, evlerine gittiler
kazan kaldı dükkanda
Sabah ola, aşlar pişe
Sabah ola, o da gide
Bakırcılar gittiler
Kazan kaldı dükkanda.

Kazan bekler
Saatler geçer gece
Bir büyücü gelir girer içeri
Çalıp gider bu kazanı gizlice.

Issız bir dağ başında
Ateş yakar büyücü
Yanma ateşim yanma
Ateşin elinde mi?
İçinde tılsımlı su
Kazanım kaynama
Kazanın elinde mi?

Şeytan gelir, sorar
Kaynattığın kazana
Açlık, ölüm kattın mı?
Kattım.
Fitne, fesat attın mı?
Attım.

Kazan kaynar
Kaynadıkça kara kara
Bir duman çıkar
Duman gider dağlara.

Karşı yatan yüce dağlar
Eğilin de duman geçe!
Dağlar saf, çocuk gibi
Kötülük olduğun ne bile?
Dağlardan esen rüzgar
Dumanı iletin hele!
Rüzgar saf, çocuk gibi
Kötülük olduğun ne bile?

Duman aşar dağları
Azar azar
Şehirlere, köylere
Duman uzar.

Odalara, evlere
Duman sızar,
Gören gözler görmez olur
Duman girer kıvrıla kıvrıla
İnsanların kalplerine kadar.

Göz gözü görmüyor bu zamanda
Bu dumanı yok etmenin çaresi
Kitap yazmıyor.

Başaran

Can Yoldaşı

Sen hürriyetin türkülerin kızı
Sen sıcaklığı kanıman
Şu koskoca dünya üzerinde
Yoldaşı kimsezis canımın

İşte gözgöze geldik bu akşam
İnandım aşılırmış kaf dağları da
Kollarında bakir toprak lezzeti
Yanıyorsun bir damla ter kadar güzel

Sarışın tarlaları mı kucaklamışım ben
Ne bu çiçek kokusu ekin kokusu
Deli bir rüzgar geçiyor gönlümden
Yıldızlar ışıyor gözlerin gibi

Böyle konuştukça avucun sıcak sıcak
Karşımda ıslak dudaklar titrer
Başım üstünde yeni doğmuş ay
Altın tınazlar gibi savrulur içim

Aşık çaĞları Tüm ŞiirLerini ve Hayatını Bu Arsivde Bulabilirsiniz.

Aşık çaĞları Biyografisi Bir PayLasım Sitesinden Alıntı Yapılmıstır.

DOĞUM – ÖLÜM: 1965 -

HAYAT: Asıl adı Muammer Çalar olan Çağlari 15 Mart 1965 Karaman Morcalı köyünde dünya’ya gözlerini açtı.
İlkokulu doğduğu köyde bitirdi,1980 yılında işci ailesi
olarak ailesiyle Hollanda’ya geldi.
Halen Amsterdam kentinde yaşamanı ve kültür sanat çalışmalarını sürdürmektedir.
Hollanda da okuma fırsatını elde edince tekrar 3 yıl sanat okuluna giti, ancak maddi sorunlar nedeniyle bitiremeden okuldan ayrıldı.

İlk okuldan bu yana saz çalıp Türküler söyleyen Çağlari, şiire olan sevgisi ve ilgisi 1987 de katıldığı bir yarışmada (Hamdolsun)adlı eseri kendisine Aşık Çağlari mahlası ile bir ödül kazandırdı.
Kendisine verilen mahlası ve layık görülen ödülü, bir görev adeden Aşık Çağlari çalışmalarına dernek kuruluş kültür evlerinde sazıyla eserlerini okuyarak, konserler verdi,
çeşitli gazete,dergi,magazin ve antolojilerde yer alarak çalışmalarına devam ediyor. Bütün sermayesini gelenekten alan fakat orijinal şiirler kazandıran,
şiirleriyle, halk ozan geleneğini sürerek tamamen özgün ve yerli bir şiir dili oluşturmuş. Tıpkı merhum Aşık Veysel ve Mahsuni gibi özünü arayış ifade eden eserler meydana getirmiş.
şair ozan Amsterdam da kurucusu ve yöneticisi
olduğu “İfksan” sanat kurumundaki çabaları ve başarılarıyla da
unutulmayacaklar arasında yer alacağına inanıyorum.

Aşık Çağlari,
sevgisi, saygısı, alçak gönüllülüğü, bilgeliği ve dost canlısı tavırlarıyla,
düşmanlığın, kinin ya da ucuz popilistliğin derin çukuruna gömülmüş, ucuz politikalarla çevresindeki insanları çekip çeviren ve alabildiğine kullanan hırs küpüne dönmüş zavallı insan tipinden çok uzak. Çağlari sazıyla sözüyle
davudi sesiyle bence tam bir halk ozanı halk adamı.

Aşık çaĞları Tüm ŞiirLeri

Aşık çaĞları (Muammer çalar) – Ah şirin köyüm
Aşık çaĞları (Muammer çalar) – Ahvalim var
Aşık çaĞları (Muammer çalar) – Annem
Aşık çaĞları (Muammer çalar) – Burası benim ülkem
Aşık çaĞları (Muammer çalar) – Elvan elvan

Aşık çaĞları Ah şirin köyüm

Dede dağı ile vermenin arası,
Morcalı Köyünün yegane merası..
Medeniyet diyarı gönlümün aynası,
Ah ne güzeldir benim o şirin köyüm…

İki mescidi vardır birde camisi,
İlkokulu,hanı,odası meclisi..
Dilde destan gözün suyu çeşmesi,
Ah ne güzeldir benim o şirin köyüm…

Fukara gönlümün sılai sevdası,
Bir yanda boyalığı ve mandırası..
Görmeye değer ilginçtir manzarası,
Ah ne güzeldir benim o şirin köyüm…

Yaslanmış yatar iki yamaçta Köyüm!
Özlemi var şu gönlümde düğüm,düğüm..
Kınalı kekliğim,ah güzel hüyüğüm,
Ah ne güzeldir benim o şirin köyüm…

Aysema Arslan Tum şiirlerini ve Hayatını Bu Arsivede Bulabilirsiniz

Aysema Arslan Biyografisi Bir PayLasım Sitesinden Alıntıdır.

Aysema Arslan Tüm ŞiirLeri Asagta Mevcuttur.

Aysema Arslan – Baldırı çıplak ıki çocuk
Aysema Arslan – Bebekler ölmesin
Aysema Arslan – çocuk
Aysema Arslan – Dostluk üzerine
Aysema Arslan – Sukunet üzerine
Aysema Arslan – ıki ınsan Vardır

Aysema Arslan Baldırı çıplak ıki çocuk

Bu sabah ararken evimin kapısını

Mutluydum…

Bir kuş sütü yoktu soframda.
Yürürken mutluydum,
şehrin soğuk kaldırımlarında…

Sonra sizleri gördüm
kocaman çöplerin içinde…

Dört beş yaşlarında,
baldırı çıplak iki çocuktunuz…

Utandım,
bütün utanmazlar adına.
Üşümüyor muydunuz?
Aç değil miydi karınlarınız?
Eve dönerken ağlıyordum…

Oysa siz gülüyordunuz soğuğa bile.
Ne çok isterdi yüreğim,
güldürebilmeyi o kirli yüzlerinizi
Öyle çok isterdi ki ellerim,
sizlere sıcacık yuvalar kurmayı…

Unutamam sizleri
Dört beş yaşlarında,
baldırı çıplak iki çocuktunuz…