25 Ekim 1894′te Sivas’ın Şarkışla ilçesi Sivrialan köyünde dünyaya geldi. 21 Mart 1973′te yine Sivrialan’da yaşamını yitirdi. Çocukken çiçek hastalığı yüzünden bir gözünü, daha sonra bir kaza sonucu diğer gözünü kaybetti. Saz çalmayı öğrendi. Yunus Emre, Pir Sultan Abdal, Karacaoğlan, Emrah, Dadaloğlu gibi halk ozanlarından etkilenerek türkü yorumu ve sazda ustalaştı. İki kez evlendi. 7 çocuğu oldu. Anadolu’yu kent kent dolaşıp şiirlerini sazıyla seslendirdi. Köy Enstitüleri’nde saz ve halk türküleri dersleri verdi. Ölüm nedeni akciğer kanseri. En güzel şiirlerinden bazılarını ölümünden hemen önce yazdı. Şimdi Şarkışla’da her yıl adına bir şenlik yapılır. Türkçesi yalındır. Dili ustalıkla kullanır. Tekniği gösterişsiz ve nerdeyse kusursuzdur. Yaşama sevinciyle hüzün, iyimserlikle umutsuzluk şiirlerinde iç içedir. Doğa, toplumsal olaylar, din ve siyasete ince eleştiriler yönelttiği şiirleri de var. Şiirleri, Deyişler (1944), Sazımdan Sesler (1950), Dostlar Beni Hatırlasın (1970) isimi kitaplarında toplandı. Ölümünden sonra Bütün Şiirleri (1984) adıyla eserleri tekrar yayınlandı.

Veysel Şatıroğlu,1894’te Sivas’ın Şarkışla ilçesine bağlı Sivrialan köyünde dünyaya geldi. Veysel’in dünyaya geliş öyküsü, Anadolu köylerinde hemen birçok çocuğun yaşadığı olağan bir doğum biçimidir. Ama, bugün özellikle dışarıdan bakanlar için ilginçtir, olağandışıdır. Anlatmak gerekirse, annesi Gülizar Ana, Sivrialan dolaylarındaki Ayıpınar merasında koyun sağmaya giderken sancısı tutmuş, oracıkta dünyaya getirmiş Veysel’i. Göbeğini de kendisi kesmiş, bir çaputa sarıp yürüye yürüye köye dönmüştür.

Veysellere yörede “Şatıroğulları” derler. Babası “Karaca” lakaplı, Ahmet adında bir çiftçidir. Veysel’in dünyaya geldiği sıralar, çiçek hastalığı Sivas yöresini kasıp kavurmaktadır. Veysel’den önce, iki kız kardeşi çiçek yüzünden yaşamlarını yitirmiştir.

Yedi yaşına girdiği 1901’de Sivas’ta çiçek salgını yeniden yaygınlaşır; o da yakalanır bu hastalığa. O günleri şöyle anlatıyor: “Çiçeğe yatmadan evvel anam güzel bir entari dikmişti. Onu giyerek beni çok seven Muhsine kadına göstermeye gitmiştim. Beni sevdi. O gün çamurlu bir gündü, eve dönerken ayağım kayarak düştüm. Bir daha kalkamadım. Çiçeğe yakalanmıştım… Çiçek zorlu geldi. Sol gözüme çiçek beyi çıktı. Sağ gözüme de, solun zorundan olacak, perde indi. O gün bu gündür dünya başıma zindan.”

Bu düşmeden sonra Veysel’in belleğine bir de renk işler: Kırmızı. Düşerken büyük bir olasılıkla elinde sıyrık oluyor, kanıyor. Bunu eşi Gülizar Ana şöyle anlatıyor: “Bilinmez değilsin, renklerden yalnız kırmızıyı hatırladı. Gözleri gönlüne çevrilmeden önce, yani çiçek hastalığına yakalanmadan önce düşmüştü. Kan görmüştü. Kanın rengini hatırlardı yalnız. Kırmızıyı… Yeşili de elleriyle bulur ve severdi.”

Sağ gözünün görme şansı varmış, ışığı seçebiliyormuş bu gözüyle o sıralar. Yalnız yakınlardaki Akdağmağdeni’nde doktor varmış. Babasına “Çocuğu Akdağmadeni’ne götür, orada gözünü açacak bir doktor var” demişler. Sevinmiş babası.

Ne var ki, olumsuzluklar yakasını bırakmamış Veysel’in. “Bir gün inek sağarken babası yanına gelmiş. Veysel ansızın dönüverince; babasının elinde bulunan bir değneğin ucu öteki gözüne girivermiş. O göz de akıp gitmiş böylece.”

Ali adında bir ağabeyisi ve Elif adında bir kızkardeşi varmış Veysel’in. Tüm aile çok üzülmüş, günlerce gözyaşı dökmüş bu hale. Bundan böyle bacısı elinden tutarak gezdirmeye, dolaştırmaya başlar Veysel’i. Gittikçe içine kapanmaktadır Veysel. Emlek yöresi olarak adlandırılan Sivas’ın bu âşığı/ozanı bol diyarında, Veysel’in babası da şiire meraklı, tekkeyle içli-dışlı biriymiş. Veysel’in dertlerini birazcık da olsa unutacağı bir uğraş olsun diye bir saz verir eline. Halk ozanlarından da şiirler okuyup, ezberleterek avutmağa çalışırmış oğlunu. Ayrıca yöre ozanları da zaman zaman babası Şatıroğlu Ahmet’in evine uğrar, çalıp söylermiş. Merakla dinlermiş bunları Veysel. Komşuları Molla Hüseyin de sazını düzenler, kırılan tellerini takarmış.

İlk saz derslerini babasının arkadaşı olan Divriği’nin köylerinden Çamışıhlı Ali Ağa’dan (Âşık Alâ) almış. Kendini de iyice saza vermiş; usta malı şiirlerden çalıp söylemeye başlamış. Karanlık dünyasını aydınlatan ozanlar dünyasıyla Çamışıhlı Ali tanıştırıyor daha çok Veysel’i. Pir Sultan Abdal, Karaoğlan, Dertli, Rühsati gibi usta ozanların dünyalarıyla tanışıyor böylece.

“Âşık Veysel’in hayatında ikinci mühim değişiklik seferberlikte başlamıştır. Kardeşi Ali de cepheye gitmiş, küçük Veysel kırık telli sazıyla yalnız kalmıştır. Harp patladıktan sonra Veysel’in bütün arkadaşları, emsalleri cepheye koşuyorlar. Veysel bundan da mahrum…

Böylece münzevi olan ruhunda ikinci bir inziva da açılmıştır. Arkadaşsızlık acısı, sefalet, onu çok bedbin, umutsuz ve mahzun ediyor. Artık küçük bahçesindeki armut ağacının altında yatıp kalkmakta, geceleri ağaçların ta tepelerine çıkarak içindeki derdini göklere ve karanlıklara bırakmaktadır.”

O günlerini Aşık Veysel şöyle anlatır Enver Gökçe’ye;

“Eve girerim, yüzüm asık: anam babam halimi bilmez. Ben onlara derdimi, dokunmasın diye, açamam. Onlar benim kafa tuttuğumu zannederler, bense derdimi dökmekten çekinirim, öyle ki, sazdan bile farır gibi oldum.”

Bunda biraz Anadolu’da “erkek oğlan” olgusunun etkisi varsa, daha çok Veysel’in vatanseverliğinin, vatana olan borcunu ödeme duygusunun ağırlığı vardır. Sonradan şöyle dizeleştirir bunu:

“Ne yazık ki bana olmadı kısmet

Düşmanı denize dökerken millet

Felek kırdı kolumu, vermedi nöbet

Kılıç vurmak için düşman başına.

Bugünler müyesser olsaydı bana

Minnet etmez idim bir kaşık kana

Mukadder harici gelmez meydana

Neler geldi bu Veysel’in başına.”

Veysel’in annesi ve babası seferberlik sonlarına doğru “belki biz ölürüz ve kardeşi Veysel’e bakamaz” düşüncesiyle Veysel’i Esma adında, akrabalarından bir kızla evlendiriyorlar. Esma’dan bir kız, bir oğlu oluyor Veysel’in. Oğlan çocuğu daha on günlükken annesinin memesi ağzında kalarak ölüyor… Veysel’in acıları bununla da bitmiyor; aksilikler, talihsizlikler üst üste gelmeye başlıyor.1921’in 24 Şubat’ında annesi bir gün ondan onsekiz ay sonra da babası ölüyor. Bu arada bağ, bostan işleriyle uğraşıyor. Köye de bir çok âşık gelip gitmekte, Karacaoğlan’dan, Emrah’tan, Âşık Sıtkı, Âşık Veli gibi saz şairlerinden çalıp söylemektedirler. Köy odalarındaki bu âşık fasıllarından Veysel de geri kalmamaktadır.

Ağabeysi Ali’nin bir kız çocuğu daha olunca çocuklara ve işlere bakması için bir azap (hizmetkar) tutuyorlar. Bu hizmetkar ileride Veysel’in bağrında açılacak başka yaranın sebebi olacaktır. Bir gün Veysel hasta yatarken, kardeşi Ali de keven toplamakta iken, Veysel’in ilk eşi olan Esma’yı kandırarak kaçırıyor bu yanaşma. Veysel’in acılı yaşamına bir acı daha ekleniyor böylece.

Karısı bir başına bırakıp gittiğinde Veysel’in kucağında henüz altı aylık kızı varmış. İki yıl kucağında gezdirmiş Veysel onu, ne çare o da yaşamamış.

Bir şiirinde dile getirdiği gibi:

“Talih çile kadar sözü bir etmiş,

Her nereye gitsem gezer peşimde.”

Bin katmerli acılar silsilesi kısacası.

“O artık alemden, bu diyardan uzaklaşmak, göçmek isteyen bir ruh haleti içindedir.1928’de en iyi arkadaşı olan İbrahim ile Adana’ya gitmeye karar veriyorlar. Fakat Sivas’ın Karaçayır köyünde Deli Süleyman isminde birisi âşığı bu ilk seyahatinden vazgeçiriyor. Veysel’i dinleyelim:

“Bu adam, saz çalarım dinler, söze başlarım keser. Gideyim derim, ‘ah kivra, çoluk çocuk ağlaşıyor, gel gitme’ diye elime ayağıma düşer. Nihayet dayanamadım, gitmiyorum vesselam diye bu seyahatten vazgeçtim.”

Veysel’in köyünden ilk ayrılışı şöyledir: Zara’nın Barzan Baleni köyünden Kasım adında birisi Veysel’i köyüne götürerek iki üç ay beraber yaşıyorlar. Kendisini Adana’ya göndermeyen Deli Süleyman, Sivas’lı Kalaycı Hüseyin, Veysel’e yol arkadaşlığı ediyorlar. Dönüşte Veysel, Hafik’in Yalıncak köyüne ve Zara’nın Girit köyüne uğrayarak 9 liraya güzel bir saz alıyor; Sivas’tan Sivrialan’a dönerlerken arkadaşları bir “üç kağıtçı” grubuna yakalanarak bütün paralarını kaybediyorlar. Arkadaşları Veysel’in 9 lirasını da alarak kumara veriyorlar. Veysel bu hadiseden bir müddet sonra Hafik’in Karayaprak köyünden Gülizar adlı bir kadınla evleniyor.”

1931 yılında Sivas Lisesi edebiyat öğretmeni olan Ahmet Kutsi Tecer ve arkadaşları “Halk Şairlerini Koruma Derneği”ni kuruyorlar. Ve 5 Aralık 1931 tarihinde de üç gün süren Halk Şairleri Bayramı’nı düzenliyorlar. Böylece Veysel’in yaşamında önemli bir dönüm noktası işlemeye başlıyor. Denebilir ki, Veysel için A.Kutsi Tecer’le tanışması hayatında yeni bir başlangıcı işaretliyor.

1933’e kadar usta ozanlarından şiirlerinden çalıp söylüyor. Cumhuriyet’in onuncu yıldönümünde A. Kutsi Tecer’in direktifleriyle bütün halk ozanları cumhuriyet ve Gazi Mustafa Kemal üzerine şiirler düzmüşler. Bunlar arasında Veysel de var. Veysel’in günışığına çıkan ilk şiiri böylece “Atatürk’tür Türkiye’nin ihyası”… dizesiyle başlayan şiir oluyor. Bu şiirin gün yüzüne çıkışı, Veysel’in de köyünden dışarıya çıkması oluyor.

O zaman Sivrialan’ın bağlı olduğu Ağacakışla nahiyesi müdürü Ali Rıza Bey, Veysel’in bu destanını çok beğeniyor, “Ankara’ya gönderelim” diye istiyor. Veysel de “Ata’ya ben giderim” diye vefalı arkadaşı İbrahim ile yayan yola düşüyor. Karakışta yalınayak, başı kabak yola çıkan bu iki arı gönül, bu iki insan örneği, üç ay yol çiğneyerek Ankara’ya geliyorlar. Veysel Ankara’da konuksever tanıdıkların evlerinde kırkbeş gün misafir kalıyor. Destanı Atatürk’e getirmek hevesiyle geldiğini söylüyorsa da destanı Atatürk’e okumak kısmet olmuyor. Eşi Gülizar Ana: “Ata’ya gidemediğine bir, askere gidemediğine iki; yanardı ki o kadar olur…” diyor. Ancak, Hakimiyet-i Milliye (Ulus) basımevinde destanı gazeteye veriliyor. Destan gazetede üç gün boyunca yayınlanıyor. Bundan sonra da bütün yurdu dolaşmaya, dolaştığı yerlerde çalıp-söylemeye başlıyor, seviliyor, saygı görüyor.

O günleri şöyle anlatıyor: “Köyden çıktık. Yaya olarak Yozgat köylerinden Çorum-Çankırı köylerinden geçip üç ayda Ankara’ya gelebildik. Otele gitsek para yok. ‘Nere gidek? Nasıl Edek? ” diye düşünüyoruz. Dediler ki: “Burada Erzurumlu bir Paşa Dayı var. O adam misafirperverdir.” O zamanlar Dağardı diyorlardı, (şimdiki Atıf Bey Mahallesi) orada ev yaptırmış Paşa Dayı. Gittik oraya. Adamcağız hakikaten misafir etti. Birkaç gün kaldık o zaman, Ankara’da, şimdiki gibi kamyon filan yok. Bütün işler at arabalarıyla görülüyor. At arabaları olan, Hasan Efendi adında bir adamla tanıştık. O, bizi evine götürdü. Kırkbeş gün Hasan Efendi’nin evinde kaldık. Gideriz, gezeriz, geliriz; adam yemeğimizi, yatağımızı, herşeyimizi sağlar. Dedim ki: -‘Hasan Efendi biz buraya gezmek için gelmedik! Bizim bir destanımız var. Bunu, Gazi Mustafa Kemal’e duyurmak istiyoruz! Nasıl ederiz? Ne yaparız? ’

Dedi ki: -‘Vallahi ben böyle işlerle ilgili değilim. Burada bir milletvekili var. Adı Mustafa Bey, soyadını unuttum. Bu işi ona anlatmak gerek. Belki size o yardımcı olabilir.’

Gittik Mustafa Bey’e derdimizi anlattık. Öyle böyle bir destanımız var. Gazi Mustafa Kemal’e duyurmak istiyoruz. ‘Bize yardım et! ’ dedik.

Dedi ki: -‘Amaan! Şimdi şaire falan önem veren yok. Kıyıda köşede çalın çağırın. Geçin gidin! ’

-‘Yok öyle değil dedik. Biz destanımızı okuyacağız, Mustafa Kemal’e! ’

Milletvekili Mustafa Bey, ‘okuyun da bir dinleyeyim bakayım’ dedi. Okuduk dinledi. O zamanlar Ankara’da çıkan Hakimiyet-i Milliye Gazetesi’yle konuşacağını söyledi. ‘Yarın bana gelin! ’ dedi. Gittik. ‘Ben karışmam’ dedi. Sonunda kesti attı. Biz ordan döndük geldik. ‘Ne yapsak? ’ diye düşünüyoruz. Sonunda, ‘Matbaaya biz gidelim’ dedik. Saza, tel alıp takmak eski telleri yenilemek de gerekti. Ulus Meydanı’ndaki çarşıya, o zamanlar Karaoğlan Çarşısı diyorlardı. Saz teli almak için Karaoğlan Çarşısı’na yürüdük.

Ayağımızda çarık. Bacağımızda şal-şalvar, şal-ceket, belimizde kocaman bir kuşak.! Efendim polis geldi: -‘Girmeyin’ dedi. ‘Çarşıya girmek yasak! ’ Bizi tel alacağımız çarşıya sokmadı.

Polis: -‘Yasak diyoruz. Siz yasaktan anlamaz mısınız? Orası kalabalık. Kalabalığa girmeyin! ’ diye diretti.

-‘Peki girmeyelim’ dedik. Polisi güya salmış gibi yürümeye devam ettik. Adam geldi, arkadaşım İbrahim’e çıkıştı. –‘Kafadan gayri müsellah mısın? Girmeyin diyorum. Beynini patlatırım senin! ’ diye çıkıştı.

-‘Beyefendi biz dinlemiyoruz! Biz çarşıdan saz teli alacağız! ’ dedik. O zaman polis, İbrahim’e: -‘Tel alacaksan bu adamı bir yere oturt. Git telini al! ’ Neyse gitti İbrahim teli aldı geldi. Tel taktık. Ama sabahleyin çarşıdan da geçemiyoruz. Sonunda matbaayı bulduk.

-‘Ne istiyorsunuz? ’ dedi müdür.

-‘Bir destanımız var. Gazeteye vereceğiz! ’ dedik.

-‘Çalın bakayım; bir dinleyeyim! ’ dedi. Çaldık dinledi!

- ‘Ooo! Çok iyi’ dedi. ‘Çok güzel.’

Yazdılar. ‘Yarın gazetede çıkar’ dediler. ‘Gelin de gazete alın! ’ Orada bize telif hakkı olarak biraz da para verdiler. Sabahleyin gidip 5-6 gazete aldık. Çarşıya çıktık. Polisler:

- ‘Oooo! Âşık Veysel siz misiniz? Rahat edin efendim! Kahvelere girin! Oturun! ’ dediler. Bir iltifat başladı ki sormayın! Çarşıda bir zaman gezdik. Fakat yine Mustafa Kemal’den ses yok. Dedik: ‘Bu iş olmayacak.’ Amma Hakimiyet-i Milliye Gazetesi’nde destanımı üç gün birbiri üstüne yayınladılar. Mustafa Kemal’den yine ses çıkmadı. Köye dönmeye karar verdik. Fakat cebimizde yol paramız da yok. Ankara’da bir avukatla tanışmıştık.

Avukat: – ‘Ben belediye başkanına bir mektup yazayım. Belediye sizi köyünüze parasız gönderir! …’ dedi. Elimize bir mektup verdi. Belediyeye gittik. Orada bize dediler ki: – ‘Siz sanatkâr adamsınız. Nasıl geldinizse öyle gidersiniz! ’

Döndük avukata geldik. ‘Ne yaptınız? ’dedi. Anlattık. ‘Durun bir de valiye yazalım! ’ dedi. Valiye de dilekçe yazdı. Valiye dilekçemizi imzalayıp yine Belediyeye buyurdu. Belediyeye ilettik. Belediye bize: -‘Yok! ’ dedi. ‘Paramız yok! Sizi gönderemeyiz! ’ dedi.

Avukat içerledi ve kahretti: – ‘Gidin! İşinize gidin! ’ dedi. ‘Ankara Belediyesi’nin sizin için parası yokmuş; tükenmiş! ’ dedi. Acıdım avukata.

‘Nasıl edelim? Ne edelim? ’ derken bir de ‘Halkevi’ne uğrayalım bakalım. Belki oradan bir şey çıkar’ diye düşündük. Mustafa Kemal’e gidemiyok. Halkevine gidek. Bu defa, Halkevine, bizi kapıcılar bırakmıyor ki girelim. Orada dinelip duruyorduk.

İçeriden bir adam çıktı: -‘Ne geziyorsunuz burada? Ne yapıyorsunuz? ’ diye sordu.

-‘Halkevine gireceğiz ama bırakmıyorlar! ’ diye cevap verdik.

-‘Bırakın! bu adamlar, tanınmış adamlar! Âşık Veysel bu! ’ dedi.

O içeriden çıkan adam, bizi edebiyat şubesi müdürüne gönderdi. Orada: -‘Ooo! Buyurun! Buyurun! dediler. Halkevinde bazı milletvekilleri varmış. Şube müdürü onları çağırdı: -‘Gelin halk şairleri var, dinleyin.’ dedi.

Eski milletvekillerinden Necib Ali Bey: -‘Yahu dedi bunlar fakir adamlar. Bunlara bakalım. Bunlara birer kat elbise de yaptırmalı. Pazar günü de Halkevinde bir konser versinler! ’

Hakikaten bize, birer takım elbise aldılar. Biz de o Pazar günü Ankara Halkevi’nde bir konser verdik. Konserden sonra cebimize para da koydular. Ankara’dan köyümüze işte o parayla döndük.

Plağa okuduğu ilk türkü ise, Emlek yöresinin ünlü ozanlarından Âşık İzzeti’nin:

“Mecnunum, Leyla’mı gördüm

Bir kerrece baktı geçti.

Ne söyledi ne de sordum

Kaşlarını yıktı geçti

Soramadım bir çift sözü

Ay mıydı gün müydü, yüzü

Sandım ki zühre yıldızı

Şavkı beni yaktı geçti.

Ateşinden duramadım

Ben bu sırra eremedim

Seher vakti göremedim

Yıldız gibi aktı geçti.

Bilmem hangi burç yıldızı

Bu dertler yareler bizi

Gamzen oku bazı bazı

Yar sineme çaktı geçti..

İzzetî, bu ne hikmet iş

Uyur iken gördüm bir düş

Zülüflerin kement etmiş,

Yar bonuma taktı geçti.” şiiridir.

Köy Enstitüleri’nin kurulmasıyla birlikte, yine Ahmet Kutsi Tecer’in katkılarıyla, sırasıyla Arifiye, Hasanoğlan, Çifteler, Kastamonu, Yıldızeli ve Akpınar Köy Enstitüleri’nde saz öğretmenliği yapıyor. Bu okullarda Türkiye’nin kültür yaşamına damgasını vurmuş birçok aydın sanatçıyla tanışma olanağı buluyor, şiirini iyiden iyiye geliştiriyor.

1965 yılında Türkiye Büyük Millet Meclisi, özel bir kanunla Âşık Veysel’e, “Anadilimize ve milli birliğimize yaptığı hizmetlerden ötürü” 500 lira aylık bağlanmıştır.

21 Mart 1973 günü, sabaha karşı saat 3.30’da doğduğu köy olan Sivrialan’da, şimdi adına müze olarak düzenlenen evde yaşama gözlerini yumdu.

Âşık Veysel’in yaşamını özetlemek gerekirse, Erdoğan Alkan’ın şu betimlemesi en güzel cümleleri oluşturur: “Kızılırmak soru işaretine benzer, Zara’dan doğar, Hafik ve Şarkışla’dan sonra Sivas topraklarını terkeder. Bir yay çizip Kayseri’yi, Nevşehir’i, Kırşehir’i, Ankara’yı ve Çorum’u sular, Samsun’un Bafra ilçesinde denize dökülür, Âşık Veysel’in yaşam öyküsü Kızılırmak gibidir. Bir ucu Bafra’dadır, bir ucu da Zara’da. Bafra’ya dek uzanan acılı bir yaşam Zara’nın doğusundaki Kızıldağ’ın gür sularıyla beslenip sona erer.”

ESERLERİ
En güzel şiirlerinden bazılarını ölümünden hemen önce yazdı. Şimdi Şarkışla’da her yıl adına bir şenlik yapılır. Türkçesi yalındır. Dili ustalıkla kullanır. Tekniği gösterişsiz ve nerdeyse kusursuzdur. Yaşama sevinciyle hüzün, iyimserlikle umutsuzluk şiirlerinde iç içedir. Doğa, toplumsal olaylar, din ve siyasete ince eleştiriler yönelttiği şiirleri de var. Şiirleri, Deyişler (1944) , Sazımdan Sesler (1950) , Dostlar Beni Hatırlasın (1970) isimi kitaplarında toplandı. Ölümünden sonra Bütün Şiirleri (1984) adıyla eserleri tekrar yayınl’andı.

HAYAL BANA YAKIN YAR BANA UZAK

Hayal bana yakın yar bana uzak
Sevdası başıma dolanır gitmez
Aşkına düşeli yar bana uzak
Yüz bin öğüt versen biri kar etmez
Senin aşkın beni kıldı urusvay
Düşmüşüm peşinde koşarım hay hay
Kabul et kapında beni de kul say
Dost yoluna ölür aşık ar etmez
Ey beni bu derde giriftar eden
Eski muhabbeti kaldırdın neden
Gönül ister kavuşmayı ölmeden
Gül olmasa bülbül ah u zar etmez
Beni yakan yansın aşkın narına
Gönül düştü bir zalimin toruna
Bakmaz mısın bu VEYSELin zarına
Ah çeker ağlarım yar elim yetmez.

GEL BİRLİK KAVLİNE GİRELİM KARDAŞ

İtimat edersen benim sözüme
Gel birlik kavline girelim kardaş
Birlik çok tatlıdır, benzer üzüme
İçip şerbetini duralım kardaş.

Son verelim iftiraya bühtana
Kardeşane sevişelim can cana
Elbirlikle çalışalım vatana
Çok okul, fabrika kuralım kardaş.

Yürüyelim Atatürkün izine
Boş verelim bozguncular sözüne
Göz atalım şu dünyanın hızına
Yürüyüp hedefe varalım kardaş.

Veyselin sözleri kanun dışı mı?
Mantığa uymazsa kesin başımı
Bana düşman etmiş vatandaşımı
Sebebi ne ise soralım kardaş.
Sen Bir Ceylan Olsan Ben de Bir Avcı

Sen bir ceylan olsan ben de avcı
Avlasam çöllerde saz ile seni
Bulunmaz dermanı yoktur ilacı
Vursam yaralasam söz ile seni.

Kurulma sevdiğim gözelim deyin
Bağlanma karayı alları geyin
Ben bir çoban olsam sen de bir koyun
Beslesem elimde tuz ile seni.

Koyun olsan atlatırdım yaylada
Tellerini yoldurmazdım hoyrada
Balık olsan takla dönsen deryada
Düşersem toruma hız ile seni.

Veysel der ismini koymam dilimden
Ayrı düştüm vatanımdan ilimden
Kuş olsan da kurtulmazdın elimden
Eğer görsem idi göz ile seni.

BESEREK DAĞI

Arzusun çektiğim Beserek Dağı
Elvan elvan çiçeklerin açtı mı?
Çevre yanın güzellerin otağı,
Bizim eller yaylasına göçtü mü?

Güney tarafında Kurban Pınarı,
Kalktı mı Mezarlı Boyunun karı?
Garip öter meşeliğin kuşları,
Yavru şahin yuvasından uçtu mu?

Yeşil atlas giymiş dağlar süslemiş,
Mescit köyü eteğine yaslanmış,
Şeme Dağı, duman olmuş puslanmış,
Sivralana nuru rahmet saçtı mı?

Zaman gelip göçler geri dönerken,
Güzellerin yaylasından inerken,
Dilberler doldurup bade sunarken,
Veysel Şatır, hatırlara düştü mü?

AĞLAYALIM ATATÜRK’E

Ağlayalım Atatürk’e
Bütün dünya kan ağladı,
Süleyman olmuştu mülke,
Geldi ecel, can ağladı,

Atatürkün eserleri,
Söyleyecek bundan geri,
Bütün dünyanın her yeri
Ah çekti, vatan ağladı.

Bu ne kuvvet, bu ne kudret,
Var idi bunda bir hikmet
Bütün Türkler, İnönü İsmet,
Gözlerinden kan ağladı.

Uzatma Veysel bu sözü
Dayanmaz herkesin özü,
Koruyalım yurdumuzu,
Dost değil, düşman ağladı.

SAZIMA

Ben gidersem sazım sen kal dünyada
Gizli sırlarımı aşikar etme.
Lal olsun dillerin söyleme yada
Garip bülbül gibi ah ü zar etme.

Bahçede dut iken bilmezdin sazı,
Bülbül konar mıydı dalına bazı,
Hangi kuştan aldın, sen bu avazı,
Söyle doğrusunu, gel inkar etme.

Benim her derdime ortak sen oldun,
Ağlarsam ağladın, gülersem güldün,
Sazım bu sesleri turnadan maldın
Pençe vurup sarı teli sızlatma.

Sen petek misali, Veysel de arı
İnleşir beraber yapardık balı,
Ben bir insanoğlu, sen bir dut dalı
Ben babamı, sen ustanı unutma.

KARDEŞİM

Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?

Ne var ise sende bende
Aynı varlık her bedende
Yarın mezara girende
Sen toksun da ben aç mıyım?

Topraktandır cümle beden
Nefsini öldür ölmeden
Böyle emretmiş yaradan
Sen kalemsin ben uç muyum?

Tabiata Veysel aşık
Topraktan olduk, kardaşık.
Aynı yolcuyuz yoldaşık
Sen yolcusun ben bac mıyım?

HACI BEKTAŞ

Medet mürvet deyip kapına geldim,
İsteğim, dileğim ver Hacı Bektaş,
İndim eşiğine yüzümü sürdüm,
Kusurum, günahım var Hacı Bektaş.

Horasandan ayak bastın Uruma
Mucizeler şahit oldu pirime
Bak şu vaziyete, bak şu duruma
Eşin yok cihanda bir Hacı Bektaş.

Geçmem dedin duvarımda sinekten
Yalan sadır olmaz ervah-ı pakten,
Sana inanmışım ervahtan kökten
Sana inanmayan kör, Hacı Bektaş.

Sana yalvarıyor Veysel biçare,
Yine senden olur her derde çare,
Bir arzuhal sundum gani Hünkare
Keremin, ihsanın bol Hacı Bektaş.

GÜZELLİĞİN ON PARA ETMEZ

Güzelliğin on paretmez
Bu bendeki aşk olmasa
Eğlenecek yer bulaman
Gönlümdeki köşk olmasa.

Kim okurdu kim yazardı
Bu düğümü kim çözerdi
Koyun kurt ile gezerdi
Fikir başka başkolmasa.

Güzel yüzün görülmezdi
Bu aşk bende dirilmezdi
Güle kıymet verilmezdi
Aşık ve maşuk olmasa.

Senden aldım bu feryadı
Bu imiş dünyanın tadı
Anılmazdı Veysel adı
O sana aşık olmasa.

DOSTLAR BENİ HATIRLASIN

Ben giderim adım kalır
Dostlar beni hatırlasın
Düğün olur bayram gelir
Dostlar beni hatırlasın

Can bedenden ayrılacak
Tütmez baca yanmaz ocak
Selam olsun kucak kucak
Dostlar beni hatırlasın

Açar solar türlü çiçek
Kimler gülmüş kim gülecek
Murat yalan, ölüm gerçek
Dostlar beni hatırlasın

Gün ikindi akşam olur
Gör ki başa neler gelir
Veysel gider adı kalır
Dostlar beni hatırlasın

ALA GÖZLÜ BENLİ DİLBER

Ala gözlü benli dilber
Bir gün gelsen bize doğru
Seni sevdim can ü dilden
Çekme kendini naza doğru

Ne pervam var ne de perdem
Sanma beni hali bir dem
Söyler seni teller her dem
Kulak versen saza doğru

Aşığa zülfükar isen
Gülşende güle zar isen
Hakikatli bir yâr isen
Ben geleyim size doğru

Gönülleri bir edelim
Gayrileri biz nidelim
İkimiz de bir gidelim
Yürüyelim ize doğru

Bir gün için feryadı zar
Bülbül eder her dem seher
Aç sinemi gel gör ne var
Arttı derdim yüze doğru

Kafi derdim bir derd katma

Veysel’i yabana atma
Kerem eyle çok uzatma
Kavuşalım yaza doğru..

SEN BİR CEYLAN OLSAN

Sen bir ceylan olsan ben de bir avcı
Avlasam çöllerde saz ile seni
Bulunmaz dermanı yoktur ilacı
Vursam yaralasam söz ile seni

Kurulma sevdiğim güzelim deyin
Bağlanma karayı alları geyin
Ben bir çoban olsam sen de bir koyun
Seslesem elimde tuz ile seni

Koyun olsan otlatırdım yaylada
Tellerini yoldurmazdım hoyrada
Balık olsan takla dönsen deryada
Düşürsem toruma bez ile seni

Veysel der ismini koymam dilimden
Ayrı düştüm vatanımdan ilimden
Kuş olsan da kurtulmazdın elimden
Eğer görsem idi göz ile seni

YUMMA GÖZÜN KÖR GİBİ

Kambur felek sanki beni kayırdı
Eşten dosttan nazlı yardan ayırdı
Gizli sırrım memlekete duyurdu
Sanki benim bir ettiğim var gibi

Kimine at vermiş eştirir gezer
Kimine aşk vermiş coşturur gezer
Kimine mal vermez koşturur gezer
Sanki bunu zengin etmek zor gibi

Bir kısmına yayla vermiş köy vermiş
Bir kısmına büyük büyük pay vermiş
Sevdiğine güzellikle boy vermiş
Al yanaklar şule verir nur gibi

Birinin aklı yok deli divane
Bir kısmı muhtaçtır acı soğana
Bir kısmını zengin etmiş yan yana
Şimdi kendi saklanıyor sır gibi

Kimine saz vermiş çalar eğlenir
Kimi zevk içinde güler eğlenir
Veysel gözyaşlarını siler eğlenir
Yeter gayri yumma gözün kör gibi

UZUN İNCE BİR YOLDAYIM

Uzun ince bir yoldayım
Gidiyorum gündüz gece
Bilmiyorum ne haldeyim
Gidiyorum gündüz gece

Dünyaya geldiğim anda
Yürüdüm aynı zamanda
İki kapılı bir handa
Gidiyorum gündüz gece

Uykuda dahi yürüyorum
Kalmaya sebeb arıyorum
Gidenleri hep görüyorum
Gidiyorum gündüz gece

Kırkdokuz yıl bu yollarda
Ovada dağda çöllerde
Düşmüşüm gurbet ellerde
Gidiyorum gündüz gece

Şaşar Veysel işbu hale
Gah ağlaya gahi güle
Erişmek için menzile
Gidiyorum gündüz gece

SON ŞİİRİ

Selam saygı hepinize
Gelmez yola gidiyorum
Ne şehire ne de köye
Gelmez yola gidiyorum

Gemi bekliyor limanda
Gideceğim bir ummanda
Gözüm kalmadı cihanda
Gelmez yola gidiyorum

Eşim dostum yavrularım
İşte benim sonbaharım
Veysel karanlık yollarım
Gelmez yola gidiyorum..

BEN GİDERİM SAZIM SEN KAL DÜNYADA

Ben giderim sazım sen kal dünyada
Gizli sırlarımı aşikar etme
Lâl olsun dillerin söyleme yada
Garip bülbül gibi ah ü zar etme

Gizli dertlerimi sana anlattım
Çalıştım sesimi sesine kattım
Bebe gibi kollarımda yaylattım
Hayali hatır et beni unutma

Bahçede dut iken bilmezdin sazı
Bülbül konar mıydı dalına bazı
Hangi kuştan aldın sen bu avazı
Söyle doğrusunu gel inkar etme

Benim her derdime ortak sen oldun
Ağlarsam ağladın gülersem güldün
Sazım bu sesleri turnadan m’aldın
Pençe vurup sarı teli sızlatma

Ay geçer yıl geçer uzarsa ara
Giyin kara libas yaslan duvara
Yanından göğsünden açılır yara
Yâr gelmezse yaraların elletme

Sen petek misali Veysel de arı
İnleşir beraber yapardık balı
Ben bir insanoğlu sen bir dut dalı
Ben babamı sen ustanı unutma

BENİM SADIK YÂRİM KARA TOPRAKTIR

Dost dost diye nicelerine sarıldım
Benim sadık yârim kara topraktır
Beyhude dolandım boşa yoruldum
Benim sadık yârim kara topraktır

Nice güzellere baılandım kaldım
Ne bir vefa gördüm ne fayda buldum
Her türlü isteğim topraktan aldım
Benim sadık yârim kara topraktır

Koyun verdi kuzu verdi süt verdi
Yemek verdi ekmek verdi et verdi
Kazma ile döğmeyince kıt verdi
Benim sadık yârim kara topraktır

Ademden bu deme neslim getirdi
Bana türlü türlü meyva yetirdi
Her gün beni tepesinde götürdü
Benim sadık yârim kara topraktır

Karnın yardım kazmayınan belinen
Yüzün yırttim tırnağınan elinen
Yine beni karşıladı gülünen
Benim sadık yârim kara topraktır

İşkence yaptıkça bana gülerdi
Bunda yalan yoktur herkes de gördü
Bir çekirdek verdim dört bostan verdi
Benim sadık yârim kara topraktır

Havaya bakarsam hava alırım
Toprağa bakarsam dua alırım
Topraktan ayrılsam nerde kalırım
Benim sadık yârim kara topraktır

Dileğin var ise Allah’tan
Almak için uzak gitme topraktan
Comertlik toprağa verilmiş Hak’tan
Benim sadık yârim kara topraktır

Hakikat ararsan açık bir nokta
Allah kula yakın kul Allaha
Hak’kın hazinesi gizli toprakta
Benim sadık yârim kara topraktır

Bütün kusurlarım toprak gizliyor
Merhem çalıp yaralarım düzlüyor
Kolun açmış yollarımı gözlüyor
Benim sadık yârim kara topraktır

Herkim olursa bu sırra mazhar
Dünyaya bırakır ölmez bir eser
Gün gelir Veysel’i bağrına basar
Benim sadık yârim kara topraktır..

GÖNÜL SANA NASİHATIM

Gönül sana nasihatim
Çağrılmazsan varma gönül
Seni sevmezse bir güzel
Bağlanıp da durma gönül

Ne gezersin Şam’ı Şark’ı
Yok mu sende hiç bir korku
Terkedersin evi barkı
Beni boşa yorma gönül

Yorulursun gitme yaya
Hükmedersin güne aya
Aşk denilen bir deryaya
Çıkamazsın girme gönül

Ben kocadım sen genceldin
Başa bela nerden geldin
Kahi indin kah yükseldin
Şimdi oldun turna gönül

Bazı zengin bazı züğürt
Bazı usta bazı sağırd
Bazı koyun bazı aç kurt
Her irenekten derme gönül

Veysel gönülden ayrılmaz
Kahi bilir kahi bilmez
Yalan dünya yârsiz olmaz
İster saçı sırma gönül

BU ALEMİ GÖREN SENSİN

Bu alemi gören sensin
Yok gözünde perde senin
Haksıza yol veren sensin
Yok mu suçun burda senin

Kainatı sen yarattın
Herşeyi yoktan var ettin
Beni çıplak dışar’attın
Cömertliğin nerde senin

Evli misin ergen misin
Eşin yoktur bir sen misin
Çarkı sema nur sen misin
Bu balkıyan nur da senin

Kilisede despot keşiş
İsa Allahın oğlu demiş
Meryam Ana neyin imiş
Bu işin var bir de senin

Kimden korktun da gizlendin
Çok arandın çok izlendin
Göster yüzünü çok nazlandın
Yüzün mahrem ferde senin

Binbir ismin bir cismin var
Oğlun kızın ne hısmın var
Her bir irenkte resmin var
Nerde baksam orda senin

Türlü türlü dillerin var
Ne acayip hallerin var
Ne karanlık yolların var
Sırat köprün nerde senin

Ademi sürdün bakmadın
Cennette de bırakmadın
Şeytanı niçin yakmadın
Cehennemin var da senin

Veysel neden aklın ermez
Uzun kısa dilin durmaz
Eller tutmaz gözler görmez
Bu acayip sır da senin

HAYALİ KARŞIMA GELDİ BU GECE

Bilmem hayal miydi yoksa düş müydü
Gönül arzusunu buldu bu gece
Yalın kılıç mıydı bir ateş miydi
İçerim koz ile doldu bu gece

Bilemedim gece ile gündüzü
Seçemedim güneş ile yıldızı
Mestane gözleri mestetti bizi
Aklımı başımdan aldı bu gece

Mah yüzüne bakma ile doyulmaz
Sıra sıra benleri var sayılmaz
Aşk meyinden içen aşık ayılmaz
Bilemedim bana noldu bu gece

Durmaz yanar gerçeklerin çırağı
Yakın olur ehl-i aşkın ırağı
Gölköy oldu Veysel’lerin durağı
Hayali karşıma geldi bu gece

ANAMA

Dokuz ay koynunda gezdirdi beni
Ne cefalar çekti ne etti anam
Acı tatlı zahmetime katlandı
Uçurdu yuvadan yürüttü anam

Anaların hakki kolay ödenmez
Analara ne yakışmaz ne denmez
Kan uykudan gece kalkar gücenmez
Emzirdi salladı uyuttu anam

Doğurdu beni Sivas ilinde
Sivralan Köyünde tarla yolunda
Azığı sırtında orak elinde
Taşlı tarlalarda avuttu anam

Ben yürürdüm anam bakar gülerdi
Huysuzluk edersem kalkar döverdi
Hemen kucaklayıp okşar severdi
Çirkin huylarımı soyuttu anam

Çocuğudum anam bana ders verdi
Okumamı çalışmamı ön gördü
Milletine bağlı ol da dur derdi
Vatan sevgisini giyitti anam

Tükenmez borcum var anama benim
Onun varlığından oldu bedenim
Kimi köylü kızı kimisi hanım
Ta ezel tarihte kayıtlı anam

Veysel der kopar mi analar bağı
Analar doğurmuş ağayı beyi
İşte budur sözlerimin gerçeği
Okuttu öğretti büyüttü anam

KARA KAŞ ALTINDA ELA GÖZ OLSAM

Her sabah her sabah suya giderken
Yâr yolunda toprak olsam toz olsam
Bakıp dört köşeyi seyran ederken
Kara kaş altında ela göz olsam

Uğrunu uğrunu giderken yola
Nice dilsizleri getirir dile
Gövel ördek gibi inerken göle
Ya bir şahin olsam ya bir baz olsam

Veysel ördek olsun sen de göl yârim
Yeter artık kerem eyle gel yârim
Lale sümbül mor menekşe gül yârim
Sen bir çiçek olsan ben bir yaz olsam

ANLATAMAM DERDİMİ DERTSİZ İNSANA

Anlatamam derdimi dertsiz insana
Dert çekmeyen dert kıymetini bilemez
Derdim bana derman imiş bilmedim
Hiç bir zaman gül dikensiz olamaz

Gülü yetiştirir dikenli çalı
Arı her çicekten yapıyor balı
Kişi sabır ile bulur kemali
Sabretmeyen maksudunu bulamaz

Ah çeker aşıklar ağlar zarınan
Yüce dağlar şöhret bulmuş karınan
Çağlar deli gönül ırmaklarınan
Ağlar ağlar göz yaşını silemez

Veysel günler geçti yaş altmış oldu
Döküldü yaprağım güllerim soldu
Gemi yükün aldı gam ilen doldu
Harekete kimse mani olamaz

Sanatçı ibrahim Tatlıses hakkında merak ettikleriniz.

İbrahim Tatlıses 1954 yılında Şanlıurfa’da doğdu. Sanatçının çocukluğu hep yokluklarla geçmişti. Sesinin güzel olması nedeni ile yöreye has “Sıla Geceleri”nde hep büyüklerinin yanında türküler okumuştur. İbrahim Tatlıses’i yöredeki herkes güzel ve yanık sesi ile tanımıştır. Belirli bir zaman sonra ailesi ile birlikte İstanbul’a göç etmeye karar verir. İstanbul’a gelen Tatlıses ve Ailesi burada bulunan akrabalarını yanına yerleşir ve bir çok işlerde çalışır, leblebi satıcılığı, inşaat demirciliği ustalığı gibi. İbrahim Tatlıses bir zaman sonra hayatı boyunca örnek aldığı adam Yılmaz Güney gibi olmaya karar verir.

Yaklaşik otuz yil önce inşaatlarda işçilik yapan karayağız bir gencin, hem müzik hem de iş dünyasi anlaminda tırnaklarıyla kazıya kazıya zirveye tırmanmasının hikayesi… Yedi çocuklu kalabalık ve fakir bir ailenin çocuğuydu. Çocuk yaşlarda çalışmaya başladı, yaşamin agir yükünü omuzladı. İnşaatlarda soğuk demir ustalığı yaptı. Adanalı bir sinemacının, inşaatta türkü söyleyen bu muazzam sesi duymasıyla birlikte şöhret yolu açılmış oldu. Önce Adana’da ardından Ankara’da çeşitli gazinolarda sahne aldi. Sesinin güzelliğini dinleyenler vasıtasıyla şöhreti dilden dile yayıldı. Yetmişli yillarin ortalarina dogru Istanbul’a geçerek orada sahne almaya başladi. Şansını denemek isteyen Tatlıses Ailesinin ve çevresinin yardımıyla ilk kasetini çıkarır. Bu albüm onu şöhrete ulaştıracak olan kapıları ardına kadar açmıştır. “Ayağında Kundura” ile müzik dünyasına bomba gibi düşer. 1977 yılında çıkardığı “Ayağında Kundura” adlı kırkbeşlik plakla tüm Türkiye’ye sesini duyurdu. Ardından “Sabuha”, “Dom Dom Kurşunu”, “Bir Mumdur” gibi türküleriyle Türkiye’nin gelecekteki müzik hayatında sarsılmaz bir yere sahip oldu. İbrahim Tatlıses çıkardığı kasetten sonra sinemayada el atar. Sanatçı yaptığı her işte başarılı olmanın sırrını öğrenmişti. Ve artık ne yapsa başarılı oluyordu. Halkın bitanecik İbo’su olmuştu. Her kaseti satış rekoru kırıyordu. Filimleri en çok izlenen filmler arasında yer alıyordu. Seksenli yıllarda tüm Avrupa ve Ortadoğu ülkeleri onunla tanıştı. Yunanistan’dan Suudi Arabistan’a, Almanya’dan Afganistan’a çok geniş bir coğrafyada, milyonlarca hayran edindi. Kasetleri ve posterleri bazı ülkelerde milyonlarca satarken yurtiçinde ve yurtdışında sayısız ödülün sahibi oldu. Seksenli yıllarda çıkardığı “Allah Allah”, “Kara Zindan”, “İnsanlar” ve “Fosforlu Cevriyem” gibi albümlerinin satışı milyonları aştı.80′li yıllar İbrahim Tatlıses’in yılları olmuştu. Sanatçı 90′lı yıllarda olgunluk devrine girmiştir. Artık sarsılmayacak kale olmuştur. Türkülerden Arabesk’e geçmiştir.90′lı yıllar aynı zamanda Tatlıses için ticaretin başlamış olduğu yıllar olmuştu. Tatlıses Turizm, Tatlıses Lahmacunculuk, Tatlıses Otelleri gibi birçok şirket kuran sanatçı şarkıcılığından kalan zamanlarda bunlarla uğaşmayı tercih ediyordu. İbrahim Tatlıses, 1991 yılında müzik sektörünün kurumsallaşmasında ilk adımı atan Raks Müzik’le anlaşti. Ve ertesi yıl “Ah Keşkem” adlı albümüyle çıktı hayranlarının karşısına.

Uğur Bayar ve Mustafa Özhan ikilisinin müzik yönetmenliğini yaptığı albüm, söz ve müziği kendisine ait “Ah Keşkem”le çıkış yaptı. “İki Gözüm İki Çeşme” ve “Yar Diline” gibi popüler parçaların yanı sıra kendisine ait eserleri yorumladı. 1993 yılında çıkardığı albüm ise “Mega Aşk” adını taşıdı. Mustafa Özden’in yönetmenliğini ve aranjörlüğünü yaptığı albümde Selami Şahin’e ait “Seni Sevmediğim Yalan”, “Akşamdan Akşama”, “İçem Diyorum”, “Bu Nasıl Güzel”; Yusuf Hayaloğlu’na ait “Dağlarda Kar Olsaydım”; Ali Gencebay’a ait “Çakmak Çakmağa Geldik”; Arif Sağ’a ait “Kötü Kader”; Hasan Kaplan’a ait “Yürüyorum Dikenlerin Üstünde”; Mehmet Arslan’a ait “Ben Ne İnsanlar Gördüm” ve kendisine ait “Mega Aşk”, “Sen Sen”, “Derya” adlı onüç parça yorumladı. 1994 tarihini taşiyan “Haydi Söyle” albümü Burhan Bayar, Arif Sağ, Özkan Turgay ve Zafer Dalgıç’tan oluşan uzman bir kadro eşliğinde hazırlandı. “Haydi Söyle”, “Nankör Kedi”, “Saza Niye Gelmedin”, “Tombul Tombul” gibi parçalar büyük beğeni kazanırken, Tatlıses köklerini de unutmayarak “Maraş Maraş” adlı derlemesini seslendirdiği Kazancı Bedih’i de müzikseverlere tanıtmış oldu. İbrahim Tatlıses, adıyla birlikte anılan ve eski kırkbeşliklerde kalan ünlü parçalarını, 1995 yılında “Klasikleri” adını taşıyan albümde biraraya getirdi. Günümüz teknolojisinden yararlanılarak alt yapısı hazırlanan albümde, eski parçalarını yeniden seslendirerek hem yeni kuşağın eski Tatlıses’i tanımalarını hem de hayranlarının piyasada kaydı olmayan bu şarkıları arşivlerine katmalarını sağladı.

“Ben De İsterem” adını taşıyan 1996 tarihli albümüyle yeni bir satış rekoruna imza attı. Sendur Güzelel’in yönetmenliğini, Osman İşmen’in aranjörlüğünü yaptığı çalışmada yer alan “Fırat” türküsüyle uzun süre listelerde kaldı. “Allahım Neydi Günahım”, “Yakamoz”, “Yol Ver Dağlar” gibi popüler parçaları kendisine has üslubuyla yorumlayarak 1996 ve 1997 yılında sayısız ödülün sahibi oldu. Hızını kesmeyerek ertesi yıl “At Gitsin” albümünü piyasaya sürdü. Albüme adını veren parça başta olmak üzere tüm parçaları yine Türk halkının diline dolandı. Tatlıses, bu albümde pop müziğin ünlü isimlerine ait parçaları da seslendirdi. Kayahan’ın “Odalarda Işiksizım”, Sezen Aksu’nun “Erkekler” ve Yıldız Tilbe’nin “Anam” adlı parçalarını yorumladı. “Bi Tanem”, “Güneş Dogmuyor” ve “Ağlıyorum Kahrımdan” adlı parçalarını seslendirdiği yeni bir yeteneği, Cengiz İmren’i müzikseverlere tanıttı. İbrahim Tatlıses, seksenli ve doksanlı yıllar boyunca çevirdiği sinema filmleriyle de çok yönlü bir sanatçı olduğunu kanıtladı. Sinemanın baştan sona her alanında yeteneklerini sergiledi. Talk show programları hazırladı, çeşitli sanatçilarin video klip yönetmenliğini yaptı. Tatlıses, bugün, yalnız sanatçı kişiliğiyle değil, yanında çalıştırdığı ikibin kişiyle ve hâlâ insanlara iş alanlari açan başarili işadami kimligiyle de Türkiye’nin sayili isimleri arasinda yer aliyor. Yönetmen, oyuncu, senarist, söz yazarı, besteci ve yorumcu İbrahim Tatlıses’in sahip olduğu şirketler grubu; gıda, film, prodüksüyon, turizm, havacılık ve yayıncılık dallarında faaliyetlerini sürdürüyor.

Sanatçının Şanlıurfa’dan bulunan eşinden 1 erkek ve 2 kız, sinema sanatcısı Perihan Savaş’tan bir kız ve şu an hayatını paylaştığı Derya Tuna’dan ise 1 erkek çocuğuna sahiptir. Sanatçı hayatı boyunca inandığı şeyler uğruna savaş vermiş ven bunları başarmıştı. Bu kadar ünlü olmanın tek sebebi bu olsa gerek.

Tatlıses’in, “Ayağında Kundura” türküsü ile 38 yıl önce başladığı şöhret yolculuğunda adı birçok silahlı olaya ve kavgaya karıştı.
İşte bunlardan bazıları:

1981’de İzmir Fuarı’nda polise hakaretten tutuklanıp cezaevine girdi.

1990’da kokain operasyonunda adı geçen ünlüler arasındaydı. Bu davadan 1994’te beraat etti.

1990’ın başında yapımcı Şehmuz İlgin’le kaset yüzünden ihtilafa düştü. Etiler’deki villası kundaklandı.

İbrahim Tatlıses, 1990 yılında Maksim Gazinosu’nda sahnedeyken bacağından vurulmuştu. Saldırganlar Ramazan Yetişen ve Fuat Aslan, vurma gerekçelerini “Bize kaset sözü verdi ama yapmadı” diye açıklamışlardı.

1991 seçimlerinde ANAP istemeyince Şanlıurfa’dan bağımsız aday oldu. Seçim kampanyasını silahıyla havaya 5 el ateş açarak başlattı, ancak TBMM’ye giremedi.

8 Nisan 1995’te Hilton Oteli’ndeki Hasan Heybetli’nin yeğeninin sünnet Düğününde “meskûn mahalde ateş açmaktan gözaltına alındı.

1996 yılında Şanlıurfa’da Halıcılar Çarşısı’nı dolaşırken tartıştığı Ahmet Toptan, yeğeni Fevzi Tatlı tarafından vurularak öldürüldü.

22 Ağustos 1998’de Tatlıses’in otomobilini kurşunlayan Hasan Bora’nın adamı Abdullah Uçmak, kurşunlanarak yaralandı.

Eski menajeri Hasan Bora ile arası 1999’da Şule Çatak yüzünden açıldı. Bora’nın müzik şirketi Tatlıses’in oğlu Ahmet Tatlı, kardeşi Hüseyin Tatlı ve adamları tarafından basıldı.

6 Ekim 2000’de şoförünün kullandığı otomobilde ruhsatsız iki tabanca yakalanınca kelepçelenip gözaltına alındı.

2000’in kasım ayında emekli pilot Nusret Ertürk’ü tehdit ettiği iddiasıyla Cumhuriyet Savcılığı’nda ifade verdi.

Sanatçı İbrahim Tatlıses’in Şişli’de silahlı saldırıya uğradığı öğrenildi. Edinilen bilgiye göre, Tatlıses’in Şişli’de bir araçtan uzun namlulu silahla ateş edilmesi sonucu başından yaralandığı iddia edildi.

Özel Levent Hastanesi’ne kaldırılan ünlü sanatçı daha sonra Maslak Acıbadem Hastanesi’ne sevk edildi. Tatlıses’in sağlık durumu hakkında henüz bilgi edinilemedi.

Bu arada, Tatlıses sevk edilirken korumaları basın mensuplarına saldırdı.

son durum…. ameliyattan çıktı ve yoğun bakıma alındı… 24 saat uyutulacak ve durumu netlik kazanacak.

Dedi ki; “Kutsi ve Deniz Seki konuktu. Program bitiminde konuklardan önce İbrahim Bey ve Damla Hanım çıktı. Deniz Seki ve Kutsi içeride sohbet ediyordu. Haber geldi, ‘İbrahim Bey vuruldu’ diye. Şaka zannettik. Baktık ki güvenlikçi panik içinde hemen indik. Doğruymuş. Eyüp Abi (Tatlıses’in menajeri) ambulans çağırdı. 2 ayrı ambulans geldi. Bazı gazeteciler televizyoncular vardı. Görüntü alınmasın diye çevresini sardık. Damla (Buket Çakıcı) kendinde değildi. Her yer kan içinde kalmıştı. İbrahim Beyin bilinci açıktı. Kesik kesik ama düzgün şekilde ‘Olur mu yaaa? Olur mu hiç?’ diye art arda tekrarlıyordu. Başının yanından girip çıkmış mermi. İbrahim Bey, tomografide doktorun ‘Elimi sık, ayağını tut’ gibi sorularına tepki vermiş. Arabanın içinde vurmuşlar. Şoförü şans eseri isabet almamış. Zaten İbrahim Bey hissetmiş ve başını hemen yere eğmiş. Eğilmese çok daha fazla kurşun yiyecekmiş. Birinci ambulans İbrahim Bey’i diğeri Damla’yı aldı. Oğlu İdo’ya haber verdik. Derya Hanım’la birlikte kısa sürede ardımızdan geldiler. Hastaneye girince hemen acil müdahale yapıldı. Beyinde kanama var dediler. Sonrasında sedyeyle uzaklaştırdılar bizden…”

SALDIRANLARIN KİMLİK VE EŞGAL BİLGİLERİ HENÜZ TESPİT EDİLEMEDİ

Ancak Akbay’ın açıklamasında kısa bir süre sonra İbrahim Tatlıses’i, Nurol Plaza önünde uzun namlulu silahlarla ateş ederek yaralayan saldırganlarına kimlik ve eşgal bilgileri henüz tespit edilemediği, polisin saldırının gerçekleştirildiği plakası belirlenemeyen siyah renk Fiat Linea marka bir otomobili arıdığı bildirildi.

Kardeş ilişkileri,suç,uyuşturu gibi konuların yoğunluğunda bir boksörün sıfırdan zirveye tırmanışını anlatıyor..

Sinemalar.com Puanı: Film henüz vizyona girmemiş.
IMDB Puanı: Film henüz vizyona girmemiş.
Yapım: 2010 ~ ABD
Tür: Biyografi , Dram , Spor , Suç
Yönetmen: David O. Russell
Senaryo: Eric Johnson , Paul Attanasio , Scott Silver , Keith Dorrington , Paul Tamasy
Yapımcı: Mark Wahlberg , Eric Johnson , David Hoberman , Leslie Varrelman , Keith Dorrington
Görüntü Yönetmeni: Hoyte Van Hoytema
Müzik: Michael Brook
Dağıtım: Pinema Film
Filmin Websitesi: http://www.thefightermovie.com/
Süre: 2 saat 35 dk
Gösterim Tarihi: 11 Şubat 2011 (Türkiye)
Oyuncular: Christian Bale , Mark Wahlberg , Amy Adams , Melissa Leo , Bonnie Aarons

Konusu:
Kardeş ilişkileri, suç, uyuşturucu gibi konuların yoğunluğunda bir boksörün sıfırdan zirveye tırmanışını anlatıyor..

Robert De Niro, Sharon Stone’NİN birlikte rol aldıkları bu filmini mutlaka izleyin.

Casino (Las Vegas)
Yapım:1995 ABD,Türkçe Dublaj
EN İYİ 250 FİLM: 175. SIRADA
IMDB Puanı: 8.1/10
Tür: Biyografi, Dram, Suç
Yönetmen: Martin Scorsese
Süre: 2 saat 58 dk
Müzik: Ray Charles
Oyuncular: Robert De Niro, Sharon Stone,
Joe Pesci, James Woods, Kevin Pollak, Alan King

Konusu:Ace (Robert De Niro), büyülü kent Las Vegas’ın ilk popüler olduğu dönemlerde büyük bir kumarhane işletmecisidir. İşlerini büyük bir titizlikle yürüten ve sorun istemeyen Ace, bu başarısı sayesinde ülkede tanınan bir kişi olur. Günün birinde San Francisco’daki en yakın arkadaşı Nicky de yanına gelir ve onunla birlikte işleri yürütmek ister. Nicky, güvenlikten ve tahsilattan sorumlu bir güç unsuru olarak görev yapar. Zaman içinde alkole, kokaine olan düşkünlüğü artar ve Ace’in -güvenilir biri olmadığını bildiği halde- karısı ile birlikte olur. İki dost arasında artan gerilim ve büyük mafya babalarının devreye girmesi sonucunda devlet bu olaylara el atar ve Las Vegas kumar tarihinde de bir dönüm noktası yaratılır…

Yorum:Daha önce GoodFellas (Sıkı Dostlar) filmi ile karşımıza çıkan Robert De Niro ve Joe Pesci ikilisi, aynı konsepte ilerleyen bir biyografi filmiyle 1995 senesinde boy gösteriyor. Gerçek bir yaşam öyküsünden alınan ve Oscar’a aday gösterilmiş olan Martin Scorsese’nin bu unutulmaz filmi için sizlerin de yorumlarınızı bekliyoruz. İyi seyirler.

1980 yılında Ankara’da doğdu.

Yunanistan göçmeni bir aileden olan Cansu Dere, İlk ve orta öğrenimini İzmir’de tamamladı. 2000 yılında Kanal D Miss Turkey Güzellik Yarışması’nda Türkiye 3. güzeli seçildi ve profesyonel mankenlik yapmaya başladı.

Hakan Yıldırım, Cengiz Abazoğlu, Ümit Ünal, Evrim Timur, Arzu Kaprol, Bahar Korçan gibi Türkiye’nin en önemli moda tasarımcılarının defilelerinde yer aldı.

ITKIB’ in tüm yurtdışı organizasyonlarında ülkemizi temsil eden Cansu Dere , 2002-2003 yıllarında Paris’te çeşitli defilelere katıldı ve birçok önemli fotoğrafçıyla başarılı çalışmalar gerçekleştirdi.

İstanbul Üniversitesi Arkeoloji Bölümünden mezun oldu.

2006 yılı itibariyle “Sıla” isimli dizide rol almaya başladı. Dizi hala devam ediyor (2007) ve büyük bir beğeni ile takip ediliyor.

Ayrıca Kenan İmirzalıoğlu’yla birlikte “Son Osmanlı Yandım Ali” adlı sinema filminde başrol oynadı. Filmi 1 milyonun üstünde seyirci izledi.

Kabuslar Evi,
Takip – 2006
Sıla – 2006
Son Osmanlı Yandım Ali – 2006
Güz Yangını – 2005
Metro Palas – 2004
Alacakaranlık – 2003
Ve Ezel

Cansu Dere filmleri
Alacakaranlık Filmi,
Son Osmanlı Yandım Ali
Alacakaranlık

Televizyon kariyeri

2005 N- Moda program sunuculuğu : NTV
2005 Alacakaranlık -TV Dizisi – Yön: Türkan Derya : Show TV
2004 Metro Palas -TV Dizisi – Yön: Hilal Saral : Show TV
2004 Life Style Moda program sunuculuğu ve editörlüğü: NTV
2004 Türkiye’nin Yıldızları program sunuculuğu: Show TV
2000-2001 Kanal D’de Çocuk ve Müzik programlarında sunuculuk
2006-Sıla dizisi – TV Dizisi
2006 Son Osmanlı, Yandım Ali – Sinema Filmi
2009 Ezel

Gercek Adı: Kenan İmirzalıoğlu
Dogum Yeri: Ankara
Dogum Tarihi: 18 Haziran 1974
Egitim Durumu: Lisans

Orta ve lise öğrenimini Ankara’da, yüksek tahsilini ise İstanbul’da Yıldız Teknik Üniversitesi Matematik Bölümü’nde yaptı.

1995 yılında mankenlik yapmaya başladı ve arkadaşlarının teşvikiyle girdiği Best Model of The World mankenlik yarışmasında birinci oldu

1999 yılında televizyon dizisi Deli Yürekte Yusuf Miroğlu karakterini canlandırarak oyunculuğa geçti Kısa zamanda oyunculuk yeteneğiyle seyircilerin ve yönetmenlerin ilgi odağı oldu. 2001 yılında Deli Yürek’gin sinema versiyonu “Deli Yürek: Bumerang Cehennemi” adlı filmde oynayarak sinemaya transfer oldu

Ardından yine bir televizyon dizisi Alacakaranlıkta (2003) rol aldı Sinemadaki ikinci çalışması Uğur Yücel’in yazıp, yönettiği Yazı Tura’da başrolü Olgun Şimşek ile paylaştı çok büyük bir gişe yapmasada film festivallerinde çok büyük ödüller kazandı ve bu filmde oyuncuların gösterdiği performans çok beğenildi.

Kenan İmirzalıoğlu’nun üçüncü sinema deneyimi, çekimleri Türkiye’de gerçekleştirilecek olan Fransa, İngiltere ortak yapımı Gilgamesh / Gılgamış’la olacaktı ama, proje gerçekleşmedi

2006′da Suat Yalaz’ın eserinden sinemaya uyarlanan, yönetmenliğini Mustafa Şevki Doğan’ın üstlendiği Son Osmanlı Yandım Ali’de rol aldı

2007′de televizyon dizisi Acı Hayat’ta (2006) başrolü Selin Demiratar’la paylaştı Son olarak Kabadayı filmiyle sevenlerinin önüne çıktı. Bu filmde başrolü usta aktör Şener Şen ile paylaştı.

Yaşamı
8 HAZİRAN 1974′TE Ankara’nın Bala İlçesi’ne bağlı Üçem Köyü’nde çiftçi olan Yıldız ve Mustafa İMİRZALIOĞLU ailesinin 3 çocuğundan en küçüğü olarak dünyaya geldi. Ablası’nın adı Yasemin, abisinin adı Derviş (Makina Mühendisi).Kenan İMRZALIOĞLU’nun hep merak edilen soyadı ‘bey’ anlamına gelen mirza kelimesinden türemiş.Yüksek tahsilini ise İstanbul’da Yıldız Teknik Üniversitesi Matematik Bölümü’nde yaptı.

Meslek Yaşamı
1995 yılında mankenlik yapmaya başladı. Arkadaşlarının teşvikiyle girdiği Best Model of Turkey ve Best Model of the World mankenlik yarışmalarında birinci oldu. En buyuk hayali Yasin Orhan gibi olmaktır.
1999 yılında televizyon dizisi Deli Yürek‘te Yusuf Miroğlu karakterini canlandırarak oyunculuğa geçti… Kısa zamanda oyunculuk yeteneğiyle seyircilerin ve yönetmenlerin ilgi odağı oldu. 2001 yılında Deli Yürek‘in sinema versiyonu Deli Yürek: Bumerang Cehennemi adlı filmde oynayarak sinemaya transfer oldu.
Ardından yine bir televizyon dizisi Alacakaranlık‘ta (2003) rol aldı… Sinemadaki ikinci çalışması Uğur Yücel’in yazıp, yönettiği Yazı Tura‘da başrolü Olgun Şimşek ile paylaştı… Çok büyük bir gişe yapmasada film festivallerinde çok büyük ödüller kazandı ve bu filmde oyuncuların gösterdiği performans çok beğenildi. En son rol aldığı dizi ise Ezel’dir. Ezel dizisinde başrolü oynamaktadır.
Kenan İmirzalıoğlu’nun üçüncü sinema deneyimi, çekimleri Türkiye’de gerçekleştirilecek olan Fransa, İngiltere ortak yapımı Gilgamesh / Gılgamış’la olacaktı ama, proje gerçekleşmedi.
2006’da Suat Yalaz’ın eserinden sinemaya uyarlanan, yönetmenliğini Mustafa Şevki Doğan’ın üstlendiği Son Osmanlı’da rol aldı.
2007′de televizyon dizisi Acı Hayat’ta (2006) başrolü Yasin Orhan’la paylaştı… Kabadayı filmiyle sevenlerinin önüne çıktı. Bu filmde başrolü usta aktör Şener Şen ile paylaştı. En son 2009 yılında Ezel adlı dizi filminde Cansu Dere ile başrolü paylaşmaktadır.

Rol Aldigi Dizileri
Deli Yürek (Yusuf Miroğlu) (1999-2002)
Alacakaranlık (Ferit Çağlayan) (2003-2005)
Acı Hayat (Mehmet Kosovalı) (2005-2007)
Ezel (Ezel Bayraktar) (2009)

Filmleri
Deli Yürek: Bumerang Cehennemi (Yusuf Miroğlu) (2001)
Yazı Tura (Hayalet Cevher) (2004)
Son Osmanlı Yandim Ali (Yandim Ali) (2006)
Kabadayı (Devran) (2007)
Ejder Kapanı (Akrep Celal) (2009)

Alıntı: Wikipedia

Kenan Imirzalioglu Yakisklili ve oyuncu karekteriyle rol Aldigi Bütün Filmlerinde Ve dizIlerinde Gönlümüze taht Kusrmustur.Oynadigi Dizileriyle Bizi Tv Ekranlari basina baglayan Yakiskli Ve Basarili oyuncumuza Hayatinda Herseyin Günlünce Olmasinive Basarilarinin Devamini Diliyoruz.
Yeni Filmlerini Ve Dizilerini Bekliyoruz.

24 yıllık tiyatrocu Ali Sürmeli.
1959 yılında Bingöl Solhan’da doğdu.
Ama aslen Muş-Varto Omeriyan köyünden…

Dünyanın en soylu ve en eski mesleğini yaptığını ve yapmaya da devam edeceğini söylüyor gururla. Lakin asıl tutkusu sinema, hem de çocukluğundan beri.

Bir gün istediği filmi çekmeyi umuyor. Bunun için tiyatrodan kazandığı parayı biriktirmesi, tiyatro yapabilmek için de dizi oyunculuğu yapması gerekiyor. Uzun bir yol gibi görünüyor, üstelik sonunda başarısız olup bütün parayı batırmak da var ama şikayetçi değil. Tiyatroyu da dizi oyunculuğunu da keyifle yapıyor. Hem zaten şöyle bir bakınca yaşamına, bugüne kadar hiçbir şeyi çalışmadan öyle çabucak elde etmediğini görüyorsunuz.

Kendine özgü dalgacı üslubuyla şöyle anlatıyor dünyaya gelişini:

“Sorhan’dan Karlıova’ya babam sürgüne gönderilirken kağnının üzerinde doğmuşum. Beritan aşiretinin çadırlarının 500 metre yakınındaki o kara çadıra getirmişler beni. Zaman da Mayıs. Sene 1959. Bizden önce üç tane ölmüş. Şu an hayatta 5 kardeşiz. Annem profesyonel ev kadınıdır. Babam da profesyonel sürgündür. Postacılık yapardı. Posta atardı hep, kimse yemeyince de onu sürerlerdi.” Devletin niyeti babayı cezalandırmaktı belki ama onun peşinde bütün aile dolaşıyordu Anadolu’yu. Karlıova’dan Kovancılar’a, oradan Urfa’ya, sonra Diyarbakır’a, oradan Bursa’ya, İzmit’e ve en sonunda da İstanbul’a geldiler.

“O zamanlar çok düşünmüştüm devlete bir mektup yazıp, bu babam yüzünden biz niye çekiyoruz, babam gitse biz kalsak olmaz mı, diye sormayı.” Beş yaşından beri tutkun sinemaya. Kaçıp kaçıp sinemaya gider en çok da Yılmaz Güney’in filmlerini severmiş. Hiç abim olmadığı için herhalde onu abim zannederdim.” diyor. “Bir gün bir gazetenin ekinde Yılmaz Güney’e mektup yazmak isteyenler için bir posta kutusu numarası verdiler. Ben de hemen yazdım. Bir de baktım cevap geldi. Bu işin okulu var oraya git diyordu.”

O zaman kafasına koymuş işte konservatuvara gitmeyi. Bu arada babasının Bursa’ya sürülmesi de işini kolaylaştırmış biraz. Bursa’da “Feraizcizade Mehmet Sakir Bey” gençlik kursunda tanışmış ilk kez tiyatrocularla. “Tiyatrodaki insanlar güzeldiler, kimseyi dövmüyorlardı, seviyorlardı. Ben de kaldım orada. 1980 ihtilalinden sonra konservatuvara başvurdum, girdim. Bir yıl sonra senden oyuncu olmaz diye eleyip attılar. Nedeni neydi? Ben o zaman Ali Sürmeli değildim tabii. Kod adım köylüydü, köylü aşağı köylü yukarı… Sonra da geri aldılar zaten.” Arkadaşlarıyla birlikte ortak dertlerinin parasızlık olduğu öğrencilik yıllarından sonra 24 yıl Devlet Tiyatrosu’nda çalıştı Ali Sürmeli ta ki geçen yıl inanmadığı bir oyunu oynamak zorunda bırakılıncaya kadar. Oyunun sahneden kaldırılması için her yolu deneyip de sonuç alamayınca bir gün Kültür Bakanı’nın yüzüne haykırdı derdini ama o da çare olmadı.

“Bir bakan düşünün ki sadece bakıyor. Karşısında ben acı çekiyorum ‘Bize zorla oynattılar, hey’ diye çırpınıyorum. O hala bakıyor. Biz seni sadece kamera gibi bakasın diye değil dertlerimize çözüm bulasın diye seçtik. İşte en son böyle isyan ettim. Onlar da beni attılar. Şimdi mutlu musunuz, diye sorarsanız, evet mutluyum.”

Artık arkasında devletin desteği yok ama istediği işleri yapmak için daha fazla şansı var. Şimdi Saadettin Kudret Aksal’ın Kahvede Şenlik Var oyununu çalışıyorlar. Fakat paraya ihtiyaçları var. Bu vesileyle sponsor aradıklarını da ilgililere duyuralım.

Deli Yürek dizisindeki Tarık Atacan rolü devam ediyor. Bu arada Derviş Zaim’in yeni filmi Filler ve Çimen’deki rolüyle Antalya’da En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülü aldı.

Adını hatırlayamadığı ilk filmi 80′lerde gençleri uyuşturucu tehlikesine karşı uyarmak için çekilen filmlerden biri, Beyaz Ölüm. Sonra “Mavi Sürgün”de Erden Kıral’la, ardından ilk filminde Handan İpekçi’yle ve sonra da Biket İlhan’la çalışmış.

Filler ve Çimende rol almaya nasıl karar verdiğini sorduğumuzda, son zamanlarda Türkiye’de kullanılan skandallara dayalı yeni tanıtım stratejileriyle dalga geçmek için olsa gerek: “İşin aslı ben Sanem Çelik’e aşıktım” diyor. “Kim oynuyor bu filmde, dedim Derviş’e. Sanem Çelik deyince ben oynarım dedim. Çünkü düşünsene başka türlü gidip nerede göreceksin, nerede karşılaşacaksın. Yalnız meğer karşılıklı değilmiş bizim sahnelerimiz, sonradan meydana çıktı ama söz de vermiş olduk. Ona olan platonik aşkım yüzünden kabul ettim yani. ” Her zaman bu kadar muzip değil. Örneğin “Filler ve Çimen”deki rolünü anlatırken yeniden ciddiyetini takınıyor,

“İki tipi oynuyorum; biri çimen biri fil. Aynı dönemde yaşıyorlar, biri çimen oluyor biri fil ama fil olduğunu zannettiğimiz adam da aslında çimen. Benim gibi hiç eline silah almamış bir adam rol gereği gözünü kırpmadan adam öldürebilir hale geldi. Bunun için çok uğraştık. Şimdi o ruh halinden çıkmaya uğraşıyorum.”

“Deli Yürek” dizisindeki rolüyle filmdeki rolü arasındaki benzerliği ise şöyle açıklıyor:

“Derviş diziden önce bu rolü teklif etmişti bana. Dizide bu rolün altyapısı oluşturmuş oldum böylece. Evde çalışacağıma dizide çalıştım. Benzerliğin bir nedeni bu. Bir de bizim bir tane film projemiz vardi Erkan Can’la. Bir gün yemek yerken adamın biri bu proje yüzünden tehdit etti beni. Tıpkı benim dizide konuştuğum gibi kısık sesle konuşmuştu benimle. Korkmuştum. Şimdi o beni korkutan adamı oynuyorum dizide.”

Ayrıldığı eşinden 9 yaşında bir oğlu var. Eren, annesiyle birlikte yaşadığından “Cumartesi babası” diyor kendine Sürmeli. Yoğun çalışma temposundan memnun ama oğluyla yeterince ilgilenemediğine üzülüyor. Bunun dışında tek şikayeti para için yapmak zoruna kaldığı işler. “Birileri bir para verse de para için yapacağımız işleri yapmasak daha iyi” diyor. “Ama çok şükür öyle bir devlet kuramadık daha. Onlar paraları bizlerden alıyorlar fillere veriyorlar. Fillerde de hortum baca borusu! Baca borusu ne ki ne? Mavi akım projesindeki boru gibi maşallah…”

Antonio Banderas aksiyon filmlerinin vazgeçilmez bir aktörüdür.Filmlerini beğenerek izliyorum.Sizlerinde beğendiğinizi düşünerek onun hakkında bıraz bilgi ekleyim istedim.Umarım ilgilenirsiniz..

Gerçek Adı: José Antonio Domínguez Banderas
Doğum Yeri: Malaga, İspanya
Doğum Tarihi: 10.08.1960
Boy : 1.75 m

zorunda kalan oyuncu 19 yaşındayken Milos Forman’ın kült filmi “Hair”ı izledi ve oyuncu olabileceğini düşünmeye başladı. Ailesinin istememesine rağmen oyunculuk dersleri aldı ve arkadaş grubuyla İspanya’nın çeşitli şehirlerinde cadde üzerinde oyunlar sergilemeye başladılar.
İspanya’da Dramatik Sanatlar okuluna gitti. İspanya Ulusal Tiyatro’suna girmeye hak kazanan Banderas iyi bir performans sergilediği bir oyundan sonra ünlü İspanyol yönetmen Pedro Almodovar ile tanıştı. Bu olay ilerleyen yıllarda kendisine Hollywood kapısını açacak filmlerde oynamasını sağladı. Pedro Almodovar’ın yönettiği “Women on the Verge of a Nervous Breakdown” ve “Tie Me Up! Tie Me Down!” filmleriyle Avrupa’da şöhrete ulaştı. Artık Amerika’ya geçmesinin zamanı gelmişti.
Asıl adı Jose Antonio Dominguez Banderas şu anda Hollywood’un an çok aranan oyuncuları arasında yer alıyor. Güzel yıldız Melanie Griffith ile evli olan Banderas, Tom Hanks ile birlikte rol aldığı “Philadelphia” filmiyle sinema severlerden büyük beğeni topladı.

Onu Ünlü Yapan Ne? Hollywood’daki ilk filmi olan “The Mambo Kings”teki rolü(1992).
Birliktelikleri:
Eşi: Ana Leza, aktris; 1988′de evlendiler, 1993′te birlikte görünmeye başladılar, 1995′te ayrıldılar, 1996′da boşandılar.
Eşi: Melanie Griffith, aktris; 1995′te tanıştılar, 1996′da evlendiler.

Ailesi:
Babası: polis
Annesi: öğretmen
Kardeşi: ekonomist
Kızı: Stella del Carmen Banderas Griffith, (annesi Melanie Griffith)

Ödüllerinden Bazıları: –
Eğitim:
- School of Dramatic Art, Málaga, İspanya

Meraklısına…
Malaga’da doğdu. Profesyonel futbolcu olmak istiyordu, 14 yaşında bacağı kırıldığı için, bu rüyası erken bitti. Empire dergisinin “Film tarihinin en seksi 100 starı” listesinde 24üncü oldu. (1995)
People (ABD) dergisinin “Dünyanın en güzel 50 insanı” listesine seçildi. (1996)

Filmleri2010 Shrek 4 Puss In Boots and evil brother
2007 Shrek the Third Puss In Boots
2006 Take the Lead Pierre Dulaine
2005 The Legend of Zorro Zorro/Alejandro
2004 Shrek 2 Puss In Boots (voice-over)
Imagining Argentina Carlos limited release
2003 And Starring Pancho Villa as Himself Pancho Villa
Once Upon a Time in Mexico El Mariachi
Spy Kids 3-D: Game Over Gregorio Cortez
2002 Femme Fatale Nicolas Bardo
Frida David Alfaro Siqueiros
Ballistic: Ecks vs. Sever Agent Jeremiah Ecks
Spy Kids 2: Island of Lost Dreams Gregorio Cortez
2001 Original Sin Luis Antonio Vargas
The Body Father Matt Gutierrez limited release
Spy Kids Gregorio Cortez
1999 Play It to the Bone Cesar Dominguez
The 13th Warrior Ahmed Ibn Fahdlan Ibn Al Abbas Ibn Rashid Ibn Hamad
1998 The Mask of Zorro Alejandro Murrieta/Zorro
1996 Evita Che
Two Much Art Dodge
1995 Four Rooms Man
Never Talk to Strangers Tony Ramirez
Assassins Miguel Bain
Desperado El Mariachi
Miami Rhapsody Antonio
1994 Interview with the Vampire Armand
1993 Philadelphia Miguel Alvarez
The House of the Spirits Pedro Tercero García
1992 The Mambo Kings Nestor Castillo
1990 Tie Me Up! Tie Me Down! Ricky
1988 Women on the Verge of a Nervous Breakdown Carlos
1987 La ley del deseo (Law of Desire)

Yakışıklı ve başarılı oyuncumuz Kıvanç Tatlıtuğ bütün genç kızlarımızın hayran olduğu oyuncumuzun hayatı,dizi ve filmleri,resimleri,kimdir,hakkında biraz bilgi edinmeye çalıştık.Bunuda sizlerle paylaşalım dedik.Umarım beğenirsiniz.

Doğum Yeri : Adana
Doğum Tarihi : 27 Ekim 1983
Eğitimi : Lise

2002 ‘Best Model Of The World’ (Dünya’nın en iyi mankeni) yarışmasını kazandı. Şu anda Menekşe ile Halil adlı dizide oynamaktadır.

Ortaokulu Yenice Özel Çağ Lisesi’nde okumuş. Adana’dayken Fiskobirlik, Güney Sanayii, Çukurova Kulübü, Devlet Su İşleri ve Tarsus Amerikan Kulübü’nde basketbol oynamış.

1997’de babasının ciddi bir kalp ameliyatı geçirmesinin ardından ailesiyle birlikte Adana’dan İstanbul’a taşınmış. İstanbul Kalamış Lisesi’nden mezun olan Kıvanç’ın
aklı fikri basketboldaymış.

Tek hayali NBA’de basketbol oynamak olduğu için Ülkerspor’dan gelen cazip teklifi hemen kabul etmiş ve orada iki yıl forma giymiş. Sonra bir yıl Beşiktaş, bir yıl da Fenerbahçe’de oynamış. Ancak dönüş yaptığı Beşiktaş takımında sakatlanması tüm hayallerini suya düşürmüş ve profesyonel basketbol hayatına son vermiş.

O dönemlerde yakın çevresinin sürekli fiziğine iltifatlarda bulunduğunu, model olması için kendisini yönlendirmeye çalıştığını söylüyor Kıvanç Tatlıtuğ. O ise bunlara hiç kulak asmamış. Ta ki annesinin yaptığı sürprize kadar!

Annesi, Beylikdüzü’ndeki bir marketin camında ‘Profesyonel mankenlerle çalışır mısınız?’ ilanını görünce, Tatlıtuğ’un yanında bulunan bir fotoğrafını göndermiş. İlan verilen şirketten kendisini aradıklarında şaşkına dönmüş ama teklifi de kabul etmiş. ‘Ben sporcuyum ne işim olur mankenlikle’ derken bir anda kendini defilede bulmuş. Daha sonra gelen teklifleri değerlendiren Kıvanç, işin hoşuna gitmesiyle bu mesleğe profesyonel olarak başlamış. ‘Annemin beni model yapma hayali hep vardı.’ diyor Kıvanç.

İki yıl bir ajansla çalıştıktan sonra 2002 yılında düzenlenen Best Model yarışmasında önce Türkiye, sonra dünya birincisi olmuş Kıvanç Tatlıtuğ.

Sonrasında da Fransa günleri başlamış. Paris’teki Success Ajans’tan gelen teklifle bütün eşyalarını toplayıp, Paris’e yerleşmiş. Burada mesleğini 1,5 yıl sürdürmüş.

Paris’teyken, ajanstan gelen telefonda, dizi tekliflerinin had safhaya ulaştığını söylemişler. Küçüklüğünden beri sinema ve televizyona ilgisinin olduğunu, mutlaka bir yerinde bulunmak istediğini ama o zamanlar ‘Ben manken olacağım, sonra dizi çekeceğim.’ gibi hayallerinin olmadığını da sözlerine ekleyen Kıvanç Tatlıtuğ, senaryoları değerlendirmek için Türkiye’ye gelmiş. Gümüş’teki ‘Mehmet’ karakterini kendine çok yakın bulduğunu, oynayabileceğini, en azından kendinden bir şeyler verebileceğini düşünmüş. Şu anda da yayınlanan dizide iki yıldır rol alıyor ve dizi çok ilgi görüyor.

Kıvanç Tatlıtuğ şu sıralar zamanının çoğunu sette geçiriyor. ‘Ne ailemi, ne arkadaşlarımı kimseyi göremiyorum. Zaten asosyal bir yaşantım vardı, iyice asosyal oldum’ diye yakınıyor.

Çekim aralarında kitap okur, dergi karıştırır ve müzik dinlermiş. Pek fazla da kimseyle konuşmazmış. Set çalışanlarının tabiriyle ‘sessiz sakin bir çocuk’ bu Kıvanç Tatlıtuğ.

Kendisini eleştirmeyi sevdiğini söyleyen yakışıklı oyuncu, diziye başlamadan önce bir süre Okan Bayülgen’den ders almış.

Yakışıklı, dikkat çekici bir fiziğe sahip olan Kıvanç Tatlıtuğ, bu yüzden zaman zaman sözlü tacize uğradığını da itiraf ediyor. Diğer yandan erkek mankenlere karşı pek çok kişide var olan gay ve jigolo önyargılarıyla ilgili olarak da ‘Ben öyle bir tavır sergilerim ki insanlar yanıma yaklaşamazlar.” diye eklemeyi de ihmal etmiyor.

Gece dışarı çıkmayı, kulüplerde eğlenmeyi sevmiyor. Onun yerine arkadaşlarıyla ev muhabbeti yapmaktan hoşlanıyor. Birlikte televizyon izliyor ya da tavla partileri düzenliyorlar.

Dünya podyumlarındaki başarılarıyla arkadaşlarına örnek olan Kıvanç Tatlıtuğ, David Beckham’la olan benzerliği hakkında ilgili olarak da ‘Benim saçım uzunken, Beckham’ın adı bile anılmıyordu. Aslında Beckham bana benzedi.’ diyor.

İyi derecede İngilizce bilen, “Benim için önemli olan kariyer” diyen Kıvanç Tatlıtuğ’un en büyük hayali ise iyi bir aktör olmak. Bunun için de ilk adımı atmış. Devlet Tiyatrosu oyuncusu Laçin Ceylan’dan (dizide halasını oynayan ‘Gülsun’ rolüyle tanıdığımız) bir süre oyunculuk dersleri almış… “Bakıyorum, çok eksiğim var” diyen, dersler almaya devam edeceğini ve iyi bir sinema filminde rol almayı çok istediğini belirten Kıvanç Tatlıtuğ’un hayallerinden biri de tiyatroda oynamak.
Bunları biliyor muydunuz?
- Tek eşlilikten yana olduğunu,
- Duygusal göründüğünü, ama o kadar da duygusal bir yapısının olmadığını,
- Biraz sert ve hayat görüşlerinin katı olduğunu,
- Bir ilişki yaşarken gözünün dışarıda olmadığını,
- Allah’a son derece inanan ve dinine bağlı olduğunu,
- Şan, şöhret, para, pulun onun için ikinci planda olduğunu,
- Ailesine çok düşkün olduğunu,
- Kendisinde en çok gözlerini beğendiğini,
- Denizin derinliklerine dalmayı çok sevdiğini,
- İstanbul’a hâlâ alışamadığını,
- ‘Erkekler ağlamaz’ diye bir şeyin olmadığını, ‘Ağlamak da gülmek kadar doğal’ diyerek, zaman zaman ağlayan biri olduğunu…

kıvanç tatlıtuğ

nasıl tanındı
annesinin kendisinden habersiz 2002’de best model of turkey yarışmasına başvurmasıyla mankenlik macerası başladı. yarışmadan birincilikle çıktı. ardından best model of the world’ü kazandı.

parladığı an
2005’te yayınlanmaya başlayan gümüş dizisiyle yıldızı parladı. dizi arap ülkelerinde gösterilince arap kadınları da tatlıtuğ’u keşfetti. türk brad pitt’i, türk beckham’ı lakapları takıldı. imirzalıoğlu’nun aksine sadece türkiye’deki değil tüm ortadoğu’daki kadınlar da onunla evlenmek istiyordu.

kariyeri
gümüş dizisinin ardından menekşe ile halil’de halil karakterini oynadı. algida dondurmaları ve head and shoulders şampuanlarının reklamlarında rol aldı. 2007’de “amerikalılar karadeniz’de 2” filminde oynadı. ama başrol oynamak isteyen tatlıtuğ sinemada imirzalıoğlu’nun gerisinde kaldı..

canlandırdığı karakter
aşk-ı memnu dizisinde behlül haznedar’ı canlandırıyor. dizi ilk bölümünden itibaren rating şampiyonu oldu. Çapkın behlül karakteri, yakışıklılığı ve şıklığıyla kadınların ilgisini çekerken, amcasının karısıyla aşk yaşadığı için bazı kesimler tarafından eleştirildi.

nasıl rollerin adamı
daha çok duygusal ve romantik rolleri canlandırdı. ekranların beyaz atlı prensi oldu.

hoşlandığı kadın tipi
romantik biri. tekeşliliğe inanıyor. o imirzalıoğlu gibi tercihini doğal güzellikten yana kullanıyor. makyajsız, doğal, kendi güzelliğinin farkında olan kadınlardan hoşlanıyor.

aşkları
kalbini 2002 dünya güzeli azra akın’a kaptırdı. 3.5 yıl beraber oldular. bu yılın başında kendinden yaşça büyük meltem cumbul’la görüntülendi. en son uçuş keyfi programının eski sunucusu neşe sapmaz’la görüntülenerek yeniden manşetlere taşındı.
arabası
spor arabaları seviyor. audi kullanıyor.
takımı
en yakın rakibi gibi o da koyu bir galatasaray taraftarı.
magazin yönü
aşklarıyla sık sık magazin gündemine geldi. aşk-ı memnu dizisindeki sevişme sahneleri yaza damgasını vurdu. o sahnelerde yastık kullanıldığı polemiği uzun süre konuşuldu.

kıvanÇ tatlıtuĞ

ailesi
27 ekim 1983’te adana’da doğdu. geniş bir ailede büyüdü. beş kardeşin en küçüğü. bütün kardeşleri evli. fakat ailesi ona evlenmesi için baskı yapmıyor.

eğitimi
1997’de babasının ciddi bir kalp ameliyatı geçirmesinin ardından ailesiyle birlikte istanbul’a taşındı. istanbul kalamış lisesi’ni bitirdi. Şimdi kültür Üniversitesi iletişim tasarım ve sinema bölümü’nde tiyatro okuyor.

fiziği
1.90 boyunda. 42 beden olan tatlıtuğ babasına çekmiş. o kenan imirzalıoğlu’nun aksine fiziksel olarak farklı bir türk erkeği portresi çiziyor. sarı saçları, sarı kaşları, bebeksi yüz hatları ve büyük mavi gözleriyle ekrandan genç kızları tavlıyor. kaslı kolları baklava dilimi gibi karın kaslarıyla dikkat çekiyor.
stili
Özel hayatında da dizilerde canlandırdığı karakterler gibi modern ve spor giyiniyor. dizide giydiği kıyafetler, markaların mağazalarında ertesi gün yok satıyor. vücudundaki dövmeler kadınların hoşuna gidiyor.